ะเข้าไปในดินแดนแห่งปฐมกำเนิดสักหนึ่งเที่ยวในตอนนี้ เพื่อทำการตระหนักรู้เคล็ดวิชามหาดาราให้ถ่องแท้ให้สำเร็จ!
ชั้นหนึ่งของตำหนักคัมภีร์หลักผู้อาวุโสหลิวนั่งดื่มสุราอย่างสบายอกสบายใจอยู่ตรงนั้น
“ผู้อาวุโสหลิว ผู้อาวุโสใหญ่ให้ข้ามาถามเจ้าว่าลูเยี่ยเลือกวิชาประจำสำนักใดของสำนัก”ชายชราในเสื้อคลุมสีเทาเดินเข้ามาใกล้แล้วส่งเสียงกระแสจิตสอบถาม
ผู้อาวุโสหลิวรู้สึกกระปรี้กระเปร่า รีบส่งเสียงกระแสจิตตอบว่า “บอกผู้อาวุโสใหญ่ว่าเป็นไปตามที่เขาคาดการณ์ไว้ หลังจากที่ข้าพูดถึงเคล็ดวิชามหาดารา ลูเยี่ยก็ติดกับดักทันที!”
ชายชราในเสื้อคลุมสีเทาดวงตาฉายแววประหลาด “เจ้าได้บอกเขาถึงข้อเสียของการฝึกเคล็ดวิชานี้แล้วหรือไม่?”
“บอกไปแล้ว! และยังเตือนมากกว่าหนึ่งครั้งแต่เขากลับไม่ยอมฟัง”ผู้อาวุโสหลิวมีสายตาที่แปลกประหลาด “ตามความเห็นของข้า เจ้าหนุ่มคนนี้เป็นไปตามที่ผู้อาวุโสใหญ่คาดการณ์ไว้ เขาคิดว่าตนมีคุณสมบัติที่จะเป็นเจ้าสำนัก และถูกสมบัติล้ำค่าที่บรรพจารย์ทิ้งไว้ดึงดูดวิญญาณไปแล้ว!”
ชายชราในเสื้อคลุมสีเทาหัวเราะแล้วจากไป
ผู้อาวุโสหลิวถอนหายใจยาว พึมพำในใจ ‘ลูเยี่ยเอ๋ยลูเยี่ย หากเจ้ารู้จักถอยเมื่อเจอกับความยากลำบาก เจ้าก็จะไม่เกิดเรื่องอะไรขึ้น’‘แต่หากไม่ประมาณตนและพยายามฝึกฝนอย่างดันทุรัง เจ้าก็มีแต่จะต้องเสียใจไปชั่วชีวิต!’
