เขาไม่คิดเลยว่าพวกศิษย์หลักจะยินดีจ่ายเงินอย่างรวดเร็วเช่นนี้
“ศิษย์น้องลู เริ่มได้แล้วหรือไม่?”หนานฉีหยางเริ่มหมดความอดทนแล้ว
“รออีกสักครู่”ลูเยี่ยกล่าว “เกรงว่าจะมีคนที่ไม่ยอมรับและต้องการท้าประลองกับข้าในวันนี้อีก”
เขาสังเกตเห็นว่าในบรรดาศิษย์หลักสิบอันดับแรก ปรากฏตัวมาเพียงคนเดียวและเป็นเพียงผู้ที่อยู่ในอันดับที่สิบนั่นก็คือศิษย์พี่ชิวเชิงลูเยี่ยไม่เชื่อหรอกว่าในบรรดาคนที่อยู่ในสิบอันดับนั้น จะไม่มีใครที่มองตนเองด้วยสายตาไม่พอใจ
“ยังต้องรออีกหรือ?”หนานฉีหยางรู้สึกไม่พอใจอย่างมาก “เจ้าแน่ใจหรือว่าพวกข้าที่มาอยู่ตรงนี้จัดการเจ้าไม่ได้?”
“ก็พวกท่านนี่แหละ”ลูเยี่ยกล่าวอย่างไม่ใส่ใจ “ข้าจะพูดให้ชัดเสียก่อน หลังจากการประลองวันนี้ หากผู้ใดยังกล้ามาท้าประลอง ข้าจะถือว่าเป็นการจงใจดูหมิ่น เมื่อถึงเวลานั้นอย่าได้โทษข้าที่ลงมือหนัก!”
หลายคนอดขำในใจไม่ได้ ลูเยี่ยผู้นี้ช่างหยิ่งผยองเหลือเกินชัดเจนว่าไม่ได้เห็นศิษย์หลักทั้งสิบหกคนที่อยู่ตรงนี้อยู่ในสายตาเลย!
“เริ่มได้หรือยัง?”ดวงตาของหนานฉีหยางเย็นชาลง แทบจะอดทนไม่ไหวที่จะชกต่อยลูเยี่ยแล้วลูเยี่ยพยักหน้ากล่าวว่า “ได้”
ทันทีที่เสียงพูดดังขึ้น หนานฉีหยางที่เก็บความโกรธไว้เต็มอกก็พุ่งเข้าโจมตีทันทีชุดคลุมหยกของเขาพลิ้วไหว พลังปราณคำรามกึกก้องภาพของลาวาที่เดือดพล่านปรากฏขึ้นเหนือศีรษะของเขา มหาวิถี ‘ทะเลเพลิงหลอมละลาย!’
นี่คือสัญลักษณ์อันเป็นเอก
