แถบผ้าแพร ด้ามดาบสลักอักษรตัวเล็กสองตัว ‘คงเชอ’
เมื่อดาบถูกกุมไว้ในมือของผูเหิงเยว เสียงคำรามของดาบดังก้องกังวานสะเทือนฟ้า
ภายในประตูสำนัก ทุกคนต่างกลั้นหายใจและจ้องมอง
เมื่อผูเหิงเยวลงมือต่อสู้ เขาจะแสดงรูปแบบการต่อสู้ที่ดุดันและเฉียบคม ลงมือโหดเหี้ยมและเด็ดขาด ไม่เหลือช่องว่างใดให้คู่ต่อสู้
ตลอดเก้าวันที่ผ่านมา ทุกคนที่พ่ายแพ้ในมือของผูเหิงเยวล้วนเป็นศิษย์ของสำนักกระบี่เก้าสวรรค์ และทุกคนล้วนได้รับบาดเจ็บสาหัส!
ผูเหิงเยวไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย ใช้ปลายนิ้วซ้ายปาดไปที่คมดาบ แล้วพุ่งตัวออกไปราวกับสายฟ้า ฟันดาบลงมาอย่างรวดเร็ว
แสงดวงดาวนับไม่ถ้วนปรากฏบนตัวดาบ เมื่อดาบนี้ฟันออกไป แสงดาบที่ปลดปล่อยออกมา ยิ่งเหมือนกับแสงของดาวหางที่พุ่งผ่าทะลวงโลก
แต่ภายใต้การโจมตีนี้ ลู่เยี่ยยังคงยืนนิ่งไม่หวั่นไหว เพียงแค่ยื่นมือขวาออกไป งอนิ้วแล้วดีดเบา ๆ
ช่างดูธรรมดาเหลือเกิน
เครง!!
เสียงปะทะดังสนั่นสะเทือนฟ้าดิน
มิติสิบจั้งรอบ ๆ เกิดรอยแยกในอากาศนับไม่ถ้วนราวกับผ้าที่ฉีกขาด
ภายใต้สายตาที่ตกตะลึงของผู้คนมากมาย แสงดาบที่ผูเหิงเยวฟันลงมาก็แตกสลายกระจัดกระจายกลายเป็นเศษเสี้ยว
ตามมาติด ๆ คือตัวดาบยาวสี่ฉื่อที่สั่นสะท้านและส่งเสียงครวญครางอย่างรุนแรง
สุดท้าย ผูเหิงเยวทั้งคนและดาบก็ถูกกระแทกถอยหลังออกไปอย่างแรง
เมื่อยืนมั่นคงได้แล้ว พลังเลือดลมทั่วร่างของเขาก็พลุ่งพล่าน และดาบศึกในมือที่มีชื่อว่า ‘คงเชอ’ ก็
