หลาดใจออกมา
นี่เป็นเพียงแค่ศึกเดียว ลู่เยี่ยออกหมัดเพียงแค่สามหมัดเท่านั้น
แต่ละหมัดล้วนเรียบง่ายและรวดเร็ว ไม่ว่าชายหนุ่มอาภรณ์สีดำจะใช้เคล็ดวิชาลับใดก็ตาม ทั้งหมดล้วนถูกทำลายลง!
ไม่มีกำลังที่จะต้านทานได้เลย
และหลังจากนั้น การประลองอีกเก้าครั้งก็ทยอยเกิดขึ้น
ลู่เยี่ยชนะได้อย่างง่ายดายทุกครั้ง
เขาไม่ได้จงใจเล่นงานใครเป็นพิเศษ และไม่ได้ตั้งใจอวดโอ้อะไร
สำหรับคู่ต่อสู้ทุกคน เขาใช้เพียงสามหมัดเท่านั้น ยุติธรรมอย่างยิ่ง
ทุกครั้งเขายับยั้งกำลังเอาไว้ ไม่เคยทำร้ายอีกฝ่าย ควบคุมตัวเองได้ดีมาก
ทุกครั้งหลังจากที่ชนะ เขาก็จะประสานมือคารวะพร้อมกล่าวว่า
“ขอบคุณที่ออมมือให้”
อ่อนน้อมถ่อมตนอย่างยิ่ง
แต่รอบ ๆ ลานฝึกวิถีนั้นกลับเกิดความวุ่นวายขึ้น ก่อให้เกิดเสียงอุทานประหลาดใจนับไม่ถ้วน
ไม่เพียงแต่พวกผูอาวุโสเหล่านั้นเท่านั้น แม้แต่พวกคนหนุ่มสาวที่อยู่ในที่นั้นก็ยังมองออกว่าลู่เยี่ยยังคงเก็บซ่อนพลังไว้!
และเก็บซ่อนไว้มากเกินไป!
ต้องรู้ไว้ว่า คู่ต่อสู้ทั้งสิบคนแม้ว่าจะมีพลังบำเพ็ญเท่าเทียมกัน แต่พละกำลังการต่อสู้ของแต่ละคนล้วนแตกต่างกัน!
อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าเป็นใครก็ตาม เพียงแค่ได้ปะทะกับลู่เยี่ยก็จะพ่ายแพ้ภายในสามหมัดโดยไม่มีข้อกังขาใด ๆ
สิ่งนี้ย่อมหมายความว่า ลู่เยี่ยมีความแข็งแกร่งที่เหนือกว่าอย่างชัดเจน จึงสามารถเอาชนะได้อย่างง่ายดายเช่นนี้
“สายตาของชิงหลีไม่มีที่ติจริงๆ เมื่อก่อนเป็นข้าเองที่ดู
