่ยนแปลงใด ๆ ในร่างกายของท่านบ้างหรือไม่?”
ลูเยี่ยมาเยี่ยมพี่ใหญ่ลู่เซียว
แววตาของลู่เซียวแปลกประหลาดไป
“อาเยี่ย ข้ารู้สึกเหมือนว่าข้าสามารถฝึกฝนได้แล้ว”
“จริงหรือ?”
ลูเยี่ยประหลาดใจและดีใจ
“ดีเหลือเกิน! ด้วยพรสวรรค์ของพี่ใหญ่ ท่านจะต้องโดดเด่นอย่างมากบนเส้นทางการการฝึกฝนอย่างแน่นอน!”
ลู่เซียวยิ้มอย่างขมขื่น
“ข้าอายุสิบเก้าแล้ว ไม่เคยฝึกฝนเลยแม้แต่ครั้งเดียว พลาดโอกาสที่ดีที่สุดในการฝึกฝนไปนานแล้ว ข้าไม่หวังอะไรมากมาย ขอเพียงแค่ค่อย ๆ ก้าวไปทีละขั้น ข้าก็พอใจแล้ว”
ลูเยี่ยยิ้มโดยไม่พูดอะไร ความทรงจำบางส่วนของพี่ใหญ่ก็หายไปด้วย ซึ่งทำให้เขาไม่รู้ว่าโอกาสอันยิ่งใหญ่ที่อยู่ในร่างของเขานั้นท้าทายสวรรค์เพียงใด
อายุสิบเก้าแล้วจะทำไม?! ความสำเร็จในอนาคตของเขาถูกลิขิตไว้ว่าจะไร้ขีดจำกัด!
หลังจากพูดคุยกับลู่เซียวอยู่พักหนึ่ง ลูเยี่ยก็ลุกขึ้นจากไป
“คุณชายลู่ ข้าได้ตรวจสอบแล้ว ชายชราเหล่านั้นที่เคยซุ่มซ่อนอยู่ในเมืองต่างก็หายตัวไปหมดแล้ว”
เหล่าเกามารายงาน เขาไปเดินดูที่ในเมืองด้วยตัวเองแล้วหนึ่งรอบ และไม่พบคนที่เป็น ‘มังกรวารี’ จากทั่วใต้หล้าอีก
“ดูเหมือนว่าที่ท่านแม่ทัพเซี่ยกล่าวไว้ไม่ผิด เมื่อคืนนี้ชายชราเหล่านั้นล้วนตายในเหตุการณ์ผันผวนที่เกิดขึ้นที่ที่ดินบรรพบุรุษของตระกูลลู่แล้ว”
เมื่อลูเยี่ยกล่าวมาถึงตรงนี้ เขาก็ถามขึ้นมาทันที
“เหล่าเกา ท่านคิดว่าภายในอาณาเขตต้าเฉียนจะยังมี ‘มังกรวารี’ อื
