ผู้มีพลังมหาศาลเหล่านี้มาถึงก็ได้มารวมตัวกับชายชราในเสื้อคลุมฟางและคนอื่น ๆ สนทนากันอย่างลับ ๆ สายตาของพวกเขาจับจ้องมองมาทางลูเยี่ยเป็นระยะ
เหล่าเกาหรี่ตาสูบปล้องยาของเขา เฒ่าจ้าวยืนอยู่ที่นั้นด้วยใบหน้าไร้อารมณ์ ลูเยี่ยว่างมือข้างหนึ่งบนด้ามดาบ นิ่งเงียบประดุจหินผา
เซียหลิงชิวสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่า บรรยากาศในสถานที่นั้นยิ่งนานยิ่งกดดัน ยิ่งนานยิ่งตึงเครียด ในที่สุด มีสมาชิก ‘มังกรวารี’ ถึงสิบสามคนมาถึงที่ดินบรรพบุรุษของตระกูลลู
นอกจากนี้ ยังมีร่างคนอีกมากมายที่พยายามบุกเข้ามา พยายามจะเข้ามาให้ใกล้ ใคร ๆ ก็ล้วนมองออกว่า ร่างเงาเหล่านั้นมีพลังด้อยกว่าอยู่หลายส่วน ยากที่จะเข้าถึงได้
“ลูเยี่ย ถ้าเจ้ายอมเปิดทางเข้าดินแดนลับโดยสมัครใจ พวกเราจะให้โอกาสเจ้าได้มีชีวิตรอด!”
ในช่วงเวลานี้ ชายชราในเสื้อคลุมฟางก็เอ่ยขึ้นทันใด ทำลายความเงียบ เขาจ้องมองลูเยี่ย “และพวกเรายังสามารถผ่อนปรนให้ได้ อาจจะละเว้นความตายให้กับสุนัขเฝ้าประตูและช่างตีเหล็กด้วย! ว่าอย่างไร?”
ทางด้านข้าง หมอกล่าวเสียงเย็น “เจ้าหนุ่ม เจ้ายอมยังเยาว์นัก ไม่รู้ว่าฟ้าสูงดินต่ำเพียงใด ข้าพูดได้เพียงว่า หากพวกเจ้ายังบังคับให้พวกเราลงมือ พวกเจ้าทุกคนจะต้องตาย!”
สตรีในชุดผ้าฝ้ายกล่าวอย่างนุ่มนวล “โอกาสอันดีเช่นนี้หายากนัก ควรทะนุถนอมไว้ให้ดี”
มังกรวารีสิบสามคนที่มาจากทั่วสารทิศของโลกมนุษย์ล้วนจับจ้องไปยังลูเยี่ย
“ข้าก็สามารถมอบโอกาส
