่งใจ ลูเยี่ยย่อมไม่วางใจ
ฉินอูซางหัวเราะพลางกล่าว“เจ้าเชื่อหรือไม่ว่าองค์ชายสามได้คิดแผนการที่จะบีบบังคับให้ข้าต้องออกจากที่ดินบรรพบุรุษของตระกูลลูไว้เรียบร้อยแล้ว?”
กล่าวมาถึงตรงนี้ มีคนรับใช้ชรารีบร้อนมารายงาน“นายท่าน มีจดหมายจากทางตระกูลขอรับ”
คนรับใช้ชรามอบจดหมายให้ฉินอูซาง เมื่ออ่านจดหมายจบ ฉินอูซางก็ขมวดคิ้ว ถอนหายใจกล่าวว่า“ตระกูลพานนี้คิดจะเป็นสุนัขรับใช้องค์ชายสามแล้วหรือ!”
เขาส่งจดหมายให้ลูเยี่ย“เจ้าดูเถิด”
ลูเยี่ยรับจดหมายมาอ่าน แล้วขมวดคิ้ว“เป็นไปตามที่ท่านอาคาดการณ์ไว้จริงๆ”
เนื้อหาในจดหมายนั้นง่ายมาก ตระกูลพานแห่งชางโจวประกาศอย่างกะทันหันว่าจะเปิดศึกกับตระกูลฉิน! เห็นได้ชัดว่าตระกูลพานทำเช่นนี้ก็เพื่อบีบให้ฉินอูซางผู้เป็นประมุขตระกูลฉิน ต้องออกจากที่ดินบรรพบุรุษของตระกูลลูไป!
“ไม่แปลกใจเลยที่ข้าเสนอให้องค์ชายสามจัดการกับตระกูลพาน แต่กลับถูกเขาปฏิเสธ”แววตาของลูเยี่ยแปลกไป“ที่แท้ก็ยังมีเหตุผลนี้อีก”
“นี่คือรูปแบบการกระทำของราชวงศ์เชียง”ฉินอูซางกล่าวว่า“องค์ชายสามผู้นี้มาในครั้งนี้ เห็นได้ชัดว่าได้วางแผนมาเป็นเวลานานแล้ว!”
ลูเยี่ยกล่าวว่า“ท่านอา ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ท่านก็กลับไปเถิด”
ฉินอูซางยิ้ม แล้วกล่าวว่า“ไม่จำเป็น ขามีการจัดการของข้าเอง”
หลังจากหยุดไปครู่หนึ่ง ฉินอูซางก็กล่าวว่า“สิ่งที่ข้าต้องทำต่อไปก็คือเปลี่ยนจากการกระทำที่เปิดเผยไปสู่การซ่อนเร้น ลองดูกันว่าองค์ชายส
