ลึก ๆ ปรับสภาพจิตใจ แล้วกล่าวด้วยรอยยิ้มอ่อนหวาน“ท่านยายได้รับปากกับอาจูแล้วว่าจะช่วยไขข้อสงสัยให้เจ้า”
ลูเยี่ยกล่าวว่า“ถ้าเช่นนั้นพรุ่งนี้ก็ออกเดินทาง”
“พรุ่งนี้หรือ?”ราชาปีศาจจิ้งจอกวิญญาณครุ่นคิดเล็กน้อย ก่อนกล่าวว่า“ได้ ข้าจะมาอีกครั้งในวันพรุ่งนี้”
จนกระทั่งออกจากตระกูลลู ราชาปีศาจจิ้งจอกวิญญาณก็ถอนหายใจยาว ดูเหมือนว่าก่อนหน้านี้ตนเองคิดมากเกินไป ลูเยี่ยผู้นี้ยังพูดคุยได้ง่ายดายอยู่!
วันที่สอง ลูเยี่ยปรากฏตัวที่หน้าร้านตีเหล็กเก่า ๆ แห่งนั้น ช่างตีเหล็ก ‘เฒ่าจาว’ โยนถุงเก่า ๆ ใบหนึ่งออกมา
“อาวุธที่เจ้าต้องการอยู่ในนี้หมดแล้ว รับไปแล้วรีบไปให้พ้น!”
ลูเยี่ยยิ้มพลางประสานมือคำนับ ก่อนจะหยิบถุงเก่า ๆ นั้นเดินจากไป ตอนนี้เขาไม่มีเวลาที่จะไปค้นหาว่ามีมังกรวารีกี่ตัวที่ซุ่มซ่อนอยู่ในเมืองนี้ เพราะตราบใดที่ได้พบกับท่านยายของอาจู ก็ไม่ยากที่จะสืบหาเรื่องราวเกี่ยวกับเหล่า ‘มังกรวารี’ เหล่านั้น!
“หวังว่าเหล่าเกาจะพูดถูกต้อง… อย่าได้พ่ายแพ้เด็ดขาด…”
เฒ่าจาวจ้องมองร่างของลูเยี่ยจนลับสายตาไป แล้วจึงละสายตากลับมา หยิบค้อนเหล็กขึ้น แล้วตีเหล็กต่อไป
ระหว่างทางกลับบ้าน ลูเยี่ยได้ตรวจนับสิ่งของเรียบร้อยแล้ว ในถุงผ้าขาด ๆ นั้นบรรจุดาบหนึ่งเล่ม กระบี่หนึ่งเล่ม และลูกธนูสิบสามดอก ทั้งหมดล้วนถูกหลอมตามความต้องการของเขา สิ่งที่ทำให้ลูเยี่ยรู้สึกประหลาดใจก็คือ ทักษะการหลอมอาวุธของเฒ่าจาวนั้นยอดเยี่ยมอ
