บทที่ 84 ทะลวงขอบเขตตำหนักวิญญาณ!ภายในห้องของลูเยี่ย
ซากร่างของเหล่าปีศาจกองสูงเป็นภูเขาเต็มห้อง
ทั้งหมดเป็นของรางวัลที่นำกลับมาจากการล่าสัตว์ในฤดูใบไม้ผลิที่เขาไปเยียน
โครม!
ลูเยี่ยนั่งขัดสมาธิ ทั่วร่างมีพลังปราณคำรามกึกก้อง
พลังวิญญาณสีฟ้าอ่อนรวมตัวกัน แปรเปลี่ยนเป็นกระแสฮุนตุนอันแปลกพิสดาร
เมื่อกระแสฮุนตุนหมุนวน แก่นแท้แห่งพลังที่ซ่อนอยู่ในซากปีศาจเหล่านั้นล้วนแปรเปลี่ยนเป็นสายธารแห่งแสงไหลเข้าสู่ความว่างเปล่า
นี่คือหนึ่งในความมหัศจรรย์ของคัมภีร์หลอมเก้าแห่งฮุนตุน สามารถหลอมรวมแก่นแท้แห่งวิญญาณสรรพสิ่ง กลืนกินพลังแห่งฟ้าดินและแม่น้ำภูเขา กลืนกินความว่างเปล่า และดื่มด่ำแสงอาทิตย์และน้ำค้างยามราตรี
เช่นเดียวกับซากปีศาจพวกนั้น ลูเยี่ยไม่จำเป็นต้องมาผ่าพิสูจน์ทีละตัว เพียงแค่โคจรคัมภีร์หลอมเก้าแห่งฮุนตุน เขาก็สามารถดูดซับและหลอมรวมแก่นแท้แห่งพลังของปีศาจเหล่านั้นได้
ครึ่งชั่วยามให้หลัง
ซากร่างของเหล่าปีศาจทั่วทั้งห้องได้กลายเป็นเถ้าธุลีเกลื่อนพื้น
“ยังไม่ถึงขั้นสมบูรณ์อีกหรือ?”
ลูเยี่ยขมวดคิ้ว
ตั้งแต่ตอนที่อยู่ที่เขาไปเยียน เขาก็ได้พบว่าขอบเขตชักนำวิญญาณขั้นที่เก้าของตนนั้นพิเศษมาก ราวกับหลุมลึกที่ไร้ก้นบึ้ง
“เอาอีก! ข้าไม่เชื่อว่าครั้งนี้จะไม่สามารถก้าวเข้าสู่ขอบเขตตำหนักวิญญาณได้!”
ลูเยี่ยยกมือโบกไปมา
ในทันใดนั้น ภายในห้องก็เต็มไปด้วยซากปีศาจนานาชนิด
ในครั้งนี้ที่เขาไปเยียน เขาเกื
