บทที่ 69 ผู้พิทักษ์สุสานค่ำคืนมืดมิดราวกับหมึก
“เหออวิ๋น หากเจ้าไม่ให้คำอธิบายที่น่าพอใจแก่พวกข้า อย่าโทษว่าพวกข้าไม่สุภาพ!”
ชายหนุ่มอาภรณ์แดง ชายชราในอาภรณ์เทา และหนุ่มน้อยที่สะพายดาบสีเลือด ต่างจ้องมองหญิงสาวในอาภรณ์สีสันสดใสอย่างเย็นชา
ก่อนหน้านี้เหตุที่พวกเขาเลือกที่จะถอนตัวไป เป็นเพราะพฤติกรรมของเหออวิ๋นที่ผิดปกติมาก
ตอนนั้นเหออวิ๋นไม่เพียงแต่ทำลายแขนซ้ายตนเองเพื่อขอโทษและชดใช้ความผิด นางยังคุกเข่าวิงวอนขอความเมตตาดูต่ำต้อยถึงที่สุด
ด้วยเหตุนี้เองจึงทำให้พวกเขาต่างตระหนักว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง สุดท้ายถึงแม้ต้องเสียหน้าพวกเขาก็เลือกที่จะถอนตัวออกไปอย่างรวดเร็ว
เหออวิ๋นสีหน้าซีดขาว นางชี้นิ้วไปยังส่วนลึกของเขาไป๋เยี่ยน “ผ่านเขาไป๋เยี่ยนไปก็จะเป็นเขตหวงห้ามลึกลับที่หก และเทือกเขาเฉียนเฟิงเป็นหนึ่งในพื้นที่อันตรายที่สุดในเขตหวงห้ามนั้น”
กล่าวถึงตรงนี้ ดวงตาและคิ้วของเหออวิ๋นปรากฏแววหวาดกลัวอย่างลึกซึ้ง “อีกาหัวขาวที่ชื่ออาจูนั้นก็มาจากที่นั่น!”
ชายหนุ่มอาภรณ์แดงขมวดคิ้วกล่าวว่า “เรื่องพวกนี้พวกเรารู้กันอยู่แล้ว เจ้าบอกมาเถอะว่าอีกาหัวขาวนี้มีฐานะอะไรกันแน่!”
เหออวิ๋นเม้มริมฝีปากเล็กน้อย ก่อนจะกล่าวเสียงต่ำว่า “พวกท่านรู้หรือไม่ว่าท่านอาจารย์ของข้าสิ้นชีวิตอย่างไร?”
ปีศาจใหญ่ทั้งสามต่างสะท้อนใจนึกถึงเรื่องราวในอดีต
ท่านอาจารย์ของเหออวิ๋นมาจากเขตหวงห้ามลึกลับที่หกเช่นกัน เป็นผู้ที่
