น่าสะพรึงกลัวมากมายที่ปรารถนาจะเข้าสู่แดนปรโลกราตรีพิศวงนั้น
บางคนแอบซุ่มซ่อนตัวอยู่ในเขตหวงห้ามลึกลับที่หกมาเนิ่นนานแล้ว ทนรอคอยจนถึงปัจจุบัน บางคนปกปิดชื่อแซ่แฝงตัวอยู่ในเมืองเทียนเหอ และรอคอยมาไม่รู้กี่ปีแล้ว!
และเหล่าผู้ทรงอำนาจน่าน่าสะพรึงกลัวเหล่านี้มาจากทุกแห่งหนในใต้หล้า!
ต้องมีวิสัยทัศน์สูงส่งเพียงใด ถึงกล้าเปรียบเทียบต้าเฉียนเป็นเพียงสระน้ำเล็ก ๆ ในโลกมนุษย์ และเปรียบเทียบตัวตนที่น่าสะพรึงกลัวเหล่านั้นเป็นมังกรวารีจากสี่คาบสมุทรแปดดินแดน?
ลูเยี่ยคิดในใจ “ท่านยายของอาจูก็ไม่ธรรมดาเลยนี่!”
ในสายตาของท่านยายผู้นั้น ราชาปีศาจจิ้งจอกวิญญาณที่เทียบชั้นได้กับปรมาจารย์ยุทธ์แห่งโลกมนุษย์ กลับถูกจัดอันดับเป็นเพียงงูเล็กในบ่อโคลน ช่างเป็นเรื่องน่าตกใจอย่างยิ่ง!
แน่นอน หากแค่นี้ยังไม่เพียงพอที่จะทำให้ลูเยี่ยตกตะลึง ด้วยประสบการณ์สามปีในสนามรบนอกอาณาเขต วิสัยทัศน์ของลูเยี่ยได้เปลี่ยนไปแล้ว
ด้วยเหตุนี้ลูเยี่ยจึงเห็นด้วยกับคำพูดของท่านยายของอาจู
เทียบกับทั่วทั้งดินแดนหลิงชางและโลกมนุษย์ ต้าเฉียนก็เปรียบเสมือนสระน้ำเล็ก ๆ เท่านั้น
สิ่งที่ทำให้ลูเยี่ยตกตะลึงอย่างแท้จริง คือคำพูดที่ท่านยายของอาจูได้กล่าวไว้
“เมื่อสวรรค์ส่งสัญญาณแห่งการสังหาร ดวงดาวเคลื่อนคล้อยเปลี่ยนไป
พิภพส่งสัญญาณแห่งการสังหาร มังกรและงูลุกฮือ
มนุษย์ส่งสัญญาณแห่งการสังหาร ฟ้าดินพลิกผัน”
ประโยคแรกนั้นสอดคล้องกับบุคคลผู้หน
