บทที่ 63 ชายหญิงชั่วช้าภายในถ้ำมีชายหนึ่งหญิงหนึ่ง
บทสนทนาระหว่างเขาทั้งสองถูกลูเยี่ยจับความได้อยางชัดเจน
“ไม่นึกเลยว่าลูเยี่ยจะมีพลังการต่อสู้ที่น่าสะพรึงกลัวถึงเพียงนี้ ข้าไม่อาจจินตนาการได้เลยว่าในโลกนี้จะมีขอบเขตชักนำวิญญาณที่เหลือเชื่อถึงขนาดนี้ได้อย่างไร!”
ชายหนุ่มสีหน้าเคร่งขรึม “หากเมื่อครู่พวกเราบุ่มบ่ามลงมือ ก็มีแต่จะประสบเคราะห์ร้ายอย่างแน่นอน!”
หญิงสาวกล่าวอย่างไม่ยี่หระ “กลัวอะไรกัน คุณชายได้มอบยันต์อำพรางกายซ่อนกลิ่นอายให้พวกเราคนละแผ่น
มันเพียงพอที่จะปิดฟ้าข้ามทะเล ทำให้ไม่มีใครสามารถค้นพบพวกเราได้!”
หญิงสาวหยุดไปครู่หนึ่งแล้วเย้ยหยันว่า “แม้ลูเยี่ยจะน่ากลัว แต่เมื่อครู่นี้เขาก็ไม่ได้ค้นพบเช่นกันว่าพวกเรากำลังจับตาดูเขาอยู่ตลอดเวลา!”
ชายหนุ่มถอนหายใจกล่าวว่า “เมื่อครู่นี้เจ้าไม่ควรไปหยิบถุงเก็บของพวกนั้น ข้ากล้าพนันเลยว่าลูเยี่ยต้องรู้สึกบางอย่างแน่!”
หญิงสาวเอามือปิดปากหัวเราะกล่าวว่า “แต่เขาจะไม่มีวันหาพวกเราเจอไม่ใช่หรือ?”
“ข้าได้ส่งข่าวไปถึงคุณชายแล้ว
ชายหนุ่มกล่าวว่า “ต่อจากนี้พวกเราก็รออยู่ที่นี่ ดูว่าคุณชายจะตัดสินใจอย่างไร”
“ศิษย์พี่ พวกเรานั่งรอเฉย ๆ จะไม่น่าเบื่อเกินไปหรือ?”
หญิงสาวส่งสายตาเย้ายวนชวนหลงใหล
“เช่นนั้นก็รอไปพลางทำเรื่องอื่นไปพลาง!”
สายตาของชายหนุ่มกวาดมองร่างอันอวบอิ่มและขาวผ่องของหญิงสาว จิตใจร้อนรุ่ม จึงพุ่งเข้านางทันที
ภายในถ้ำที่มืดมิดแห่ง
