ันส่งเสียงโห่ร้องชมเชยเซวียเป่ยเหิง
“บัดซบ! มีอะไรน่าปรบมือชื่นชม เจ้าสารเลวขอบเขตเจ็ดใช้สมบัติวิญญาณรังแกท่านใต้เท้าของข้า น่าอับอายยิ่งนัก!”
อีกาหัวขาวสบถออกมาอย่างเดือดดาล ด่าทออย่างไม่หยุด
เซวียเป่ยเหิงไม่สนใจ เขาเดินหน้าเข้าโจมตีต่อทันที หอกใหญ่สีเงินราวกับสายฟ้าที่บ้าคลั่งไร้เทียมทาน
ในครั้งนี้ลูเยี่ยไม่ได้หลบหลีก แขนเสื้อของเขาพลิ้วสะบัด มือขวาเรียงนิ้วดุจดาบ
เมื่อลมปราณทั่วร่างคำราม ปลายนิ้วรวบรวมแสงดาบสีเขียวอ่อนสายหนึ่งไว้ และฟันฉับลงไปกลางอากาศ
“เคร้ง!!” แสงดาบสีเขียวอ่อนปะทะกับหอกใหญ่สีเงิน เสียงกระทบกันดังสนั่นจนแทบหูอื้อ
หอกใหญ่โค้งงอและสั่นสะเทือน เซวียเป่ยเหิงถูกแรงกระแทกจนถอยหลังไปหลายก้าว ริมฝีปากมีเลือดไหลซึม
เขาตกตะลึง พลังเช่นนี้เป็นไปได้อย่างไรที่ผู้อยู่ในขอบเขตชักนำวิญญาณจะมีได้?
ยังไม่ทันที่เขาจะยืนมั่นคง ลูเยี่ยก็พุ่งเข้าโจมตีแล้ว ฝ่ามือและนิ้วเหมือนดาบนำมาซึ่งรัศมีศักดิ์สิทธิ์สีเขียว
ห้วงอากาศถูกฉีกขาดก่อให้เกิดเสียงระเบิดและเสียงหวีดแหลม ทุกคนต่างรู้สึกเจ็บปวดที่หูและตา
เซวียเป่ยเหิงรู้สึกหนาวสะท้าน เขาไม่ลังเลที่จะต่อสู้อย่างเอาเป็นเอาตาย
หอกใหญ่สีเงินเปล่งแสงสายฟ้า ฟาดฟันลงมาด้วยความโกรธเกรี้ยว
“เคร้ง!!” ในชั่วขณะถัดมา หอกใหญ่สีเงินก็หลุดมือลอยออกไป
ปลายนิ้วของลูเยี่ยราวกับคมดาบไร้เทียมทาน ฟาดฟันทำลายพลังป้องกันรอบกายของเซวียเป่ยเหิงอย่างรวดเร็ว
ร่างของ
