์ยุทธ์แห่งโลกมนุษย์มิใช่สิ่งที่หาได้ง่ายดายเช่นผักกาดขาว
ทั่วทั้งชางโจวมีอาณาเขตกว้างใหญ่เกือบแปดหมื่นลี้ ประกอบด้วยเมืองสามร้อยแห่ง ตระกูลมากกว่าพันตระกูล รวมทั้งสำนักศึกษาและสำนักต่างๆ อีกมากมาย
แต่กระนั้นก็มีปรมาจารย์ยุทธ์แห่งโลกมนุษย์ที่อยู่ในขอบเขตหลอมรวมศักดิ์สิทธิ์เพียงสิบสามคนเท่านั้น!
และการที่เมืองเล็กๆ อย่างเมืองเทียนเหอกลับรวบรวมปรมาจารย์ยุทธ์แห่งโลกมนุษย์ไว้ถึงสี่คน นับเป็นเรื่องผิดปกติยิ่ง
ขณะที่ลู่เยี่ยกำลังครุ่นคิด จู่ๆ ก็เกิดลางสังหรณ์ขึ้นมา เขาจึงละทิ้งความคิดฟุ้งซ่าน รวบรวมพลัง และตั้งใจนั่งสมาธิ
เกือบจะในเวลาเดียวกัน พลังจิตเทวะสายหนึ่งก็แผ่ขยายมาอย่างเงียบๆ
โชคดีที่พลังจิตเทวะสายนี้เพียงแค่หยุดอยู่ในห้องของลู่เยี่ยเพียงชั่วครู่หนึ่งเท่านั้น ก่อนจะจากไปอย่างเงียบๆ
“น่าจะเป็นท่านแม่ทัพเซี่ยหลิงชิว! เมื่อครู่ที่ข้าอยู่ในสภาวะเชื่อมต่อระหว่างฟ้าดินและมนุษย์ คงทำให้นางสังเกตเห็นบางอย่างได้”
ลู่เยี่ยคิดในใจ “แต่นางคงไม่ได้สงสัยข้า เพราะในที่สุดข้าก็เพียงแค่มีพลังบำเพ็ญขอบเขตชักนำวิญญาณเท่านั้น…”
ลู่เยี่ยตัดสินใจว่า หลังจากนี้เวลาฝึกฝน หากไม่จำเป็นก็จะไม่ทำเช่นนี้อีก
ช่างอันตรายเหลือเกิน
ในเวลาเดียวกัน ที่พำนักของเซี่ยหลิงชิว
“แปลกนัก ยามดึกดื่นเช่นนี้ ผู้ใดกันมาแอบจับตาดูตระกูลลู่อยู่?”
เซี่ยหลิงชิวกำลังอาบน้ำ รูปร่างที่งดงามราวหยกขาวก็ปรากฏขึ้นรำไรในน้ำ
เมื่อสัมผัสไ
