ที่มาที่ไปคืออะไรกันแน่?
ในเบื้องลึกของคุกทั้งเก้าแห่งฮุ่นตุ้นนั้น มีอะไรถูกคุมขังอยู่กันแน่?
และที่ปลายบันไดหินนั้นยังมีตำหนักใหญ่อันลึกลับ ซึ่งซ่อนความลับอะไรไว้อีกหรือ?
เรื่องเหล่านี้ ลู่เยี่ยล้วนไม่มีความกระจ่างแม้แต่น้อย
“หรือว่า เมื่อได้ก้าวเท้าขึ้นไปบนบันไดหินที่ทอดยาวราวกับบันไดหินสวรรคนั้น ถึงจะค่อยๆ เปิดเผยความลับของสถานที่แห่งนี้ทีละก้าวได้?”
สายตาของลู่เยี่ยจับจ้องไปยังบันไดหินที่ทอดยาวผ่านห้วงอากาศที่อยู่เบื้องหน้าราวกับบันไดหินสวรรคนั้น
แต่ละขั้นบันไดหินล้วนสร้างขึ้นจากเศษซากดวงดาวที่แตกสลาย เปล่งประกายสีสันอันลึกลับเลือนลาง
บันไดทอดยาวขึ้นไปสู่ส่วนลึกของความโกลาหลอันกว้างใหญ่ไร้ขอบเขต ราวกับเป็นกฎเกณฑ์แห่งฟ้าดิน ให้ความรู้สึกยิ่งใหญ่และไร้ขอบเขต
สิ่งที่น่าอัศจรรย์ที่สุดคือ ที่ปลายสุดของบันไดหินสวรรค์นำไปสู่ตำหนักใหญ่ลึกลับแห่งหนึ่ง!
ในชั่วขณะนั้น ลู่เยี่ยเกิดลางสังหรณ์อย่างแรงกล้าว่า เพียงแค่ก้าวขึ้นบันได ตนเองก็จะสามารถเปิดเผยเศษเสี้ยวแห่งความลึกลับของสถานที่แห่งนี้ได้!
ลู่เยี่ยก้าวเท้าเข้าไปใกล้
ทุกย่างก้าวราวกับเหยียบลงบนห้วงอากาศ
สิ่งที่แปลกประหลาดที่สุดคือ เงาของกระบี่แห่งวิถีใต้ฝ่าเท้าก็เคลื่อนตามมาด้วย ก่อให้เกิดเงาแสงกระบี่ที่ราวกับระลอกคลื่น
และลู่เยี่ยค้นพบว่า การมีอยู่ของเงากระบี่แห่งวิถีทำให้ทุกย่างก้าวในแต่ละก้าวของตนสามารถก้าวข้ามระยะทางอันไกลโพ้นได้
“
