‘ผู้สร้าง’ เสียแล้ว!
พอได้รู้ถึงความลับอันเป็นแก่นแท้ของการฝึกฝนคัมภีร์หลอมเก้าแห่งฮุ่นตุ้นได้อย่างทะลุปรุโปร่ง
นี่จึงเป็นสิ่งที่ทำให้ลู่เยี่ยรู้สึกตกตะลึง
แน่นอนว่าประสบการณ์เช่นนี้จำกัดอยู่เพียงแค่เคล็ดวิชาการฝึกฝนในขอบเขตชักนำวิญญาณเท่านั้น
“แปลงกายเป็นผู้อื่น สัมผัสถึงความลึกลับอันเป็นแก่นแท้ของเคล็ดวิชาการฝึกฝน…”
“ผู้ใดกล้าจินตนาการว่าในโลกนี้ยังมีเรื่องเหลือเชื่อเช่นนี้ด้วยหรือ?”
“และนี่เป็นเพียงหนึ่งในประโยชน์อันวิเศษของบันไดสวรรค์แห่งชิงหมิง ขั้นแรกที่เรียกว่าดินแดนแห่งปฐมกำเนิด!”
ลู่เยี่ยคิดในใจ ‘ต่อไปนี้ ข้าจะเรียกเคล็ดวิชาการฝึกฝนนี้ว่า ‘แปลงตนกำเนิด’!’
แปลงตนกำเนิด ตามตัวอักษรคือการแปลงกายเป็นผู้อื่นเพื่อตระหนักรู้ความลึกลับอันเป็นต้นกำเนิดของการสร้างเคล็ดวิชา
นอกจากนี้ คำว่า ‘แปลงตนกำเนิด’ ยังพ้องเสียงกับ ‘ขอทาน’ การได้เรียนรู้ประสบการณ์ของเขาผู้สร้างเคล็ดวิชาก็เหมือนกับการขอทานไม่ใช่หรือ?
เมื่อคิดถึงตรงนี้ ลู่เยี่ยอดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา อารมณ์ดีขึ้นมาก
“จริงสิ ‘ดินแดนแห่งปฐมกำเนิด’ นี่ยังสามารถทำให้กายและใจเข้ากันได้กับวิถีทั้งหลายในฟ้าดิน ทำให้มองเห็นข้อบกพร่องในวิถีของตนเอง แล้วค่อยๆ แก้ไขปรับปรุงและหลอมรวมกลับมาใหม่ได้ทั้งหมด!”
“ตอนนี้ข้าได้แปลงตนกำเนิดสำเร็จ และได้รับประสบการณ์และการตระหนักรู้จากพี่ปู่เจียนหลู่แล้ว ถือโอกาสนี้ลองดูเลยดีกว่า!”
ลู่เยี่ยนั่งขัดสมาธิ
