บทที่ 47 การล่าสัตว์ในฤดูใบไม้ผลิ
บุคคลที่มีอำนาจสูงสุดในสามกรมใหญ่ก็คือมหาเสนาบดีอาภรณ์สีม่วง
ผู้บัญชาการสูงสุดของสามกรม!
ลู่เยี่ยก็รู้สึกประหลาดใจอย่างมาก
เขารู้เพียงว่าหลังจากการทดสอบภายในเสร็จสิ้นลง เซี่ยหลิงชิวได้ออกหน้าด้วยตัวเอง รายงานข่าวไปยังกรมปราบปีศาจแห่งเมืองหลวงเพื่อขอความดีความชอบ
แต่กลับไม่คาดคิดว่าเรื่องนี้จะสามารถทำให้มหาเสนาบดีอาภรณ์สีม่วงออกคำสั่งด้วยตัวเอง
เพียงแค่เห็นสีหน้าตกตะลึงของทุกคนที่อยู่ในห้องโถงใหญ่ ก็รู้ได้ว่าพวกเขาก็สับสนไม่แพ้กัน!
ท่ามกลางบรรยากาศอันเงียบสงัดนี้ เสียงของหลวี่เช่อประกาศคำสั่งก็ดังขึ้น
“ตามคำสั่งของท่านมหาเสนาบดี ขอแต่งตั้งลู่เยี่ยเป็นนายกองเต็มตัว ให้เขาประจำการ ณ จวนที่ว่าการกรมปราบปีศาจแห่งเมืองเทียนเหอ!”
โครม!
ห้องโถงใหญ่พลันเดือดพล่าน เสียงโกลาหลดังขึ้นทั่วทุกสารทิศ
“เพิ่งจะผ่านการทดสอบ ก็ได้รับตำแหน่งเป็นนายกองเลยหรือ? แถมยังเป็นตำแหน่งขุนนางอีกด้วย?”
“การเลื่อนตำแหน่งครั้งเดียว กระโดดข้ามตำแหน่งองครักษ์ปราบปีศาจถึงเก้าขั้น แล้วยังได้ตำแหน่งขุนนางอีกหรือ?”
“มา ตบหน้าข้าสักฉาด ดูสิว่าข้ากำลังฝันอยู่หรือไม่!”
…ไม่แปลกใจที่ทุกคนในห้องโถงใหญ่ต่างตกตะลึงและยากจะเชื่อ
การทดสอบเพื่อเลื่อนตำแหน่งของกรมปราบปีศาจนั้นเข้มงวดและโหดร้ายยิ่งนัก
ทุกการเลื่อนตำแหน่งแต่ละขั้น จำเป็นต้องผ่านการทดสอบที่แตกต่างกัน และสั่งสมผลงานให้เพียงพอจึงจะสำเร