นก็เต็มไปด้วยซากปีศาจนับไม่ถ้วน รวมถึงร่างของราชาอสรพิษหางแดงรวมอยู่ด้วย”
“บัดนี้ ข้าได้เก็บรวบรวมศีรษะของซากศพเหล่านั้นมาแล้วทั้งหมด เพียงพอที่จะนำไปรายงานแล้ว!”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น จ้าวชิงก็มีสติกลับคืนมาในที่สุด “นี่มันเป็นผลงานอันใหญ่หลวงนัก! หากรายงานไปยังจวนที่ว่าการ ย่อมจะต้องได้รับรางวัลตอบแทนที่ไม่คาดคิดอย่างแน่นอน!”
กล่าวพลางดวงตาของจ้าวชิงก็แดงก่ำ ในใจเต็มไปด้วยความอิจฉาและความเสียใจ
เหตุใดตนเองจึงไม่ได้ไปเยือนที่นั่นด้วยตนเองเสียนี้
มิเช่นนั้น จะปล่อยให้ลู่เยี่ยคนเดียวได้ประโยชน์มากมายเช่นนี้ได้อย่างไร?
ลู่เยี่ยหมุนตัวจะเดินจากไป
“คุณชายรองลู่โปรดช้าก่อน!”
ทันใดนั้น จ้าวชิงก็แสดงสีหน้ากังวล แล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงใจว่า “ท่านใต้เท้าฟางและคนอื่นๆ นั้นตายอย่างไม่กระจ่างชัด และราชาอสรพิษหางแดงที่ได้รับการแต่งตั้งจากราชสำนักเป็นเทพแห่งแม่น้ำ ก็ตายอย่างแปลกประหลาดเกินไป”
“ข้ากังวลว่าหากท่านกลับไปรายงานเช่นนี้ เกรงว่าจะเกิดเรื่องไม่ดีขึ้นได้!”
ลู่เยี่ยตกตะลึง พลางครุ่นคิด “เช่นนั้นก็ถูก หลี่ฮั่นซานมองข้าเป็นศัตรู เขาคงไม่ปล่อยให้ข้าผ่านไปง่ายๆ แน่ เขาจะต้องฉวยโอกาสนี้สร้างเรื่องเป็นแน่”
จ้าวชิงกล่าวเสียงทุ้ม “หากคุณชายรองลู่ไว้ใจข้า ข้าจะไปเป็นพยานให้คุณชายรองลู่เอง!”
“เจ้าหรือ?”
“ใช่แล้ว!”
จ้าวชิงกล่าวว่า “เมื่อกลับไปแล้ว พวกเราจะบอกว่าพวกเราสองคนเดินทางไปที่เกาะซิงจั๋วด้วย
