คยเห็นค่ายกลสังหารอันน่าสะพรึงกลัวปรากฏขึ้นมาบนเกาะซิงจั๋ว
ตอนนั้นพวกเขาต่างเชื่อว่านี่คือเทพแห่งแม่น้ำกำลังจัดการกับลู่เยี่ย!
แต่เมื่อมองดูตอนนี้ ชัดเจนว่าไม่ใช่เช่นนั้น
“หรือว่าเทพแห่งแม่น้ำได้บันดาลโทสะ สังหารทุกคนบนเกาะ?”
บางคนรู้สึกหนาวสะท้านไปตามแผ่นหลัง
“แต่เช่นนั้นไม่ยิ่งดีหรอกหรือ?”
ทันใดนั้น ฟางเป่ยเจิ้นก็เอ่ยขึ้นมาด้วยดวงตาเป็นประกาย “พวกเจ้าดูสิว่าบนพื้นกองเต็มไปด้วยอะไร?”
“ซากศพ!”
“ผิด! นั่นคือผลงาน!”
ฟางเป่ยเจิ้นหัวเราะพลางกล่าว “ปีศาจทั้งหมดบนเกาะนี้ตายหมดแล้ว พวกเราก็จะได้ความดีความชอบครั้งใหญ่อย่างง่ายดาย!”
ทันใดนั้น ทุกคนรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมา
หากรายงานให้ราชสำนักทราบ จะได้รับรางวัลมากเพียงใด?
“แต่ว่า พวกเราต้องหาเทพแห่งแม่น้ำให้เจอก่อน”
ฟางเป่ยเจิ้นกล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม “ไม่ว่าที่นี่จะเกิดความเปลี่ยนแปลงอะไรขึ้น พวกเรามาจากกรมปราบปีศาจ ข้าก็ไม่เชื่อว่าเทพแห่งแม่น้ำจะไม่ให้เกียรติพวกเรา!”
ทุกคนต่างพยักหน้าพร้อมกัน
“หืม?”
กลิ่นหอมชวนน้ำลายสอของเนื้อย่างโชยมา ฟางเป่ยเจิ้นก็อดตกตะลึงไม่ได้
“ไปดูกันเถอะ”
เมื่อฟางเป่ยเจิ้นพาองครักษ์ปราบปีศาจสามนายมาถึงหน้าตำหนักใหญ่ของเทพแห่งแม่น้ำ เขาก็แทบไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง
กองไฟลุกโชน แสงไฟสั่นไหว และลู่เยี่ยนั่งอยู่บนพื้นดิน กำลังดื่มสุราและกินอาหารย่าง!
เจ้าเด็กนี่ยังไม่ตาย!?
สีหน้าของฟางเป่ยเจิ้นเปลี่ยนไปเล็กน้อย เขาตระหนั