“อสรพิษ เจ้าบ้าไปแล้วหรือ? พวกเราเคยสาบานเป็นพี่น้องร่วมสาบานกัน เจ้าจะทำเช่นนี้ได้อย่างไร… อ๊าก!”
ปีศาจใหญ่ตนหนึ่งแสดงความขุ่นเคือง แต่ยังพูดไม่ทันจบ ก็ถูกคลื่นพลังของค่ายกลควบคุมทำลายจนแหลกออกเป็นชิ้น ๆ
“ข้าเข้าใจแล้ว เจ้าสวะราชาอสรพิษหางแดงจัดงานเลี้ยงต้อนรับอนุภรรยาในวันนี้ ก็เพื่อเรียกรวมพวกเรามา แล้วสังหารทั้งหมดในคราวเดียว!”
ปีศาจใหญ่ตนหนึ่งคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยว ดวงตาแดงก่ำ
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ราชาอสรพิษหางแดงก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะเสียงดัง “ตอนนี้เพิ่งจะเข้าใจก็สายเกินไปเสียแล้ว!”
“เวลานี้สายไปแล้วจริง ๆ”
แม่นางปี้ซิ่วแห่งกรมโหรหลวงเม้มปากยิ้ม “การจัดการกับลู่เยี่ยนั้นเป็นเพียงเรื่องเล็กน้อยเท่านั้น งานเลี้ยงในวันนี้ พวกท่านต่างหากคือตัวเอกที่แท้จริง!”
นางคอยดูเหตุการณ์อยู่ห่าง ๆ มาตลอด มองทุกสิ่งที่เกิดขึ้นด้วยสายตาเย็นชา เมื่อราชาอสรพิษหางแดงเริ่มใช้ค่ายกลสังหาร นางก็ไม่ปิดบังอีกต่อไป
“ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้เอง ข้าเพียงแค่บังเอิญมาอยู่ผิดที่ผิดเวลา พลาดพลั้งหลงเข้ามาในกับดักสังหารนี้โดยไม่ตั้งใจเท่านั้นเอง”
ลู่เยี่ยพลันเข้าใจในทันที
