“ท่านอาจารย์กำลังบอกว่า พลังบำเพ็ญของลู่เยี่ยยังแข็งแกร่งยิ่งกว่านี้อีกงั้นหรือ?”
นั่วนั่วเบิกตากว้างด้วยความไม่อยากเชื่อ
“เป็นเช่นนั้นแน่นอน”
เซี่ยหลิงชิวเอ่ยอย่างทอดถอนใจ “แผ่นดินต้าเฉียนสืบทอดมายาวนานถึงแปดร้อยปีแล้ว ยังไม่เคยปรากฏขอบเขตชักนำวิญญาณที่ท้าทายสวรรค์ได้ถึงเพียงนี้มาก่อนเลย”
ในขอบเขตชักนำวิญญาณ ความสามารถนี้เหนือล้ำทุกคนในต้าเฉียนมาตลอดแปดร้อยปี!
“เจ้าโจรหน้าด้านนั่นหลับใหลไปตั้งสามปี เท่ากับสูญเสียเวลาฝึกฝนไปสามปีเต็ม แล้วทำไมพอตื่นขึ้นมาถึงได้น่าตกใจเช่นนี้…”
นั่วนั่วรู้สึกหงุดหงิดอยู่บ้าง
นางคิดเอาไว้ว่า หลังจากผ่านไปสามปี หากได้เผชิญหน้ากับลู่เยี่ยอีกครั้ง นางจะต้องจัดการเขาได้อย่างง่ายดาย
ใครจะคิดว่า ความจริงกลับไม่เป็นเช่นนั้นเลย!
เซี่ยหลิงชิวกำลังครุ่นคิดถึงการแสดงความสามารถของลู่เยี่ยในด่านทั้งสี่ ได้แก่ การสังหารปีศาจ ทักษะการลงทัณฑ์ การผ่าพิสูจน์ และการฝึกฝนจิตใจ
แต่ละด่านล้วนแฝงไว้ด้วยความลับอันลึกซึ้งและเกินความคาดหมาย
จนกระทั่งเซี่ยหลิงชิวอดรู้สึกสงสัยไม่ได้
ในช่วงสามปีที่หลับใหล ลู่เยี่ยได้ผ่านประสบการณ์อะไรมาบ้าง?
