บทที่ 30 มีมือก็ทำได้
ลู่เยี่ยผ่านการทดสอบพลัง การสังหารปีศาจ และทักษะการลงทัณฑ์แล้ว
และด่านที่สี่ มีชื่อว่า “การผ่าพิสูจน์”
กรมปราบปีศาจแบกรับความรับผิดชอบในการสังหารปีศาจ แต่ในการสังหารปีศาจนั้น ยังมีเหตุผลสำคัญอีกประการหนึ่ง
การเก็บรวบรวมทรัพยากรสำหรับการฝึกฝน!
ขนสัตว์อสูร เส้นเอ็น เลือดเนื้อ อวัยวะภายในต่าง ๆ แต่ละส่วนล้วนมีประโยชน์มหัศจรรย์ บ้างใช้ในการหลอมอาวุธ บ้างใช้ในหลอมโอสถ
ในท้องตลาด วัสดุที่เก็บรวบรวมได้จากปีศาจมักขายได้ราคาดี
ด้วยเหตุนี้ สำหรับบุคคลในกรมปราบปีศาจ การผ่าพิสูจน์ปีศาจจึงเป็นวิชาและทักษะที่ทุกคนจะต้องเรียนรู้
ระดับความชำนาญในการผ่าพิสูจน์ เป็นตัวกำหนดระดับคุณภาพของวัสดุที่ได้จากปีศาจ
“คุณชายรองลู่ นี่คือซากปีศาจเก้าชนิดที่ข้าได้เตรียมมาให้ท่านด้วยตนเอง!”
หม่าซิ่วเหวินยืนอยู่เบื้องหน้าซากปีศาจทั้งเก้าตัว ค้อมกายแนะนำลู่เยี่ยอย่างนอบน้อม
เขาเป็นอาจารย์ชันสูตรของจวนที่ว่าการ ฝีมือการผ่าพิสูจน์ของเขานั้นเข้าถึงขั้นเชี่ยวชาญถึงขีดสุดแล้ว
ร่างของปีศาจที่องครักษ์ปราบปีศาจนำกลับมา เกือบทั้งหมดล้วนอยู่ในความรับผิดชอบของหม่าซิ่วเหวิน