อีกาหัวขาวกล่าวว่า “แต่ว่าราชาปีศาจจิ้งจอกวิญญาณนั้นเป็นดั่งเทพเซียน เป็นดุจเทพมังกรที่เห็นหัวแต่ไม่เห็นหาง ข้ามีชาติกำเนิดต่ำต้อย ไม่อาจติดต่อกับราชาปีศาจจิ้งจอกวิญญาณได้ ดังนั้นจึงรู้เรื่องของราชาปีศาจจิ้งจอกวิญญาณน้อยนัก”
“จริงหรือ?”
ลู่เยี่ยขมวดคิ้วเล็กน้อย
อีกาหัวขาวตัวสั่นสะท้านอย่างรุนแรง ดูเหมือนจะหวาดกลัวอย่างที่สุด จึงกล่าวตะกุกตะกักว่า “ข้ารับรองว่าทุกคำเป็นความจริง! หากมีการพูดปด…”
ลู่เยี่ยรีบตัดบทเสียก่อน “เจ้าเพียงบอกสิ่งที่เจ้ารู้มาก็พอ”
อีกาหัวขาวครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วพลันใช้กรงเล็บตบหน้าผากตนเอง แล้วกล่าวว่า “นึกออกแล้ว ก่อนที่ข้าจะถูกจับ ข้าเคยได้ยินเพื่อนพ้องปีศาจบางตนพูดถึงว่า สาเหตุที่ราชาปีศาจจิ้งจอกวิญญาณเดินทางไปยังเทือกเขาเฉียนเฟิงก็เพื่อตามหาหลุมศพแห่งหนึ่ง!”
หลุมศพ?
ทุกคนรู้สึกประหลาดใจในทันที หลุมศพของผู้มีตัวตนระดับใดกันที่ถึงกับทำให้ราชาปีศาจจิ้งจอกวิญญาณต้องเดินทางมาตามหาด้วยตัวเองเช่นนี้?
ต้องการขุดหลุมศพ?
หรือต้องการคารวะ?
“หลุมศพอันใดกัน?”
ลู่เยี่ยรู้สึกสงสัยเช่นกัน