องครักษ์ได้นำปีศาจนกชนิดหนึ่งเข้ามา ‘อีกาหัวขาว’ มีขนาดเท่าฝ่ามือ ขนสีดำสนิท มีเพียงขนสีขาวกระจุกเดียวบนศีรษะเท่านั้น
เมื่อเห็นอีกาหัวขาวตัวนี้ ใบหน้าอันงดงามของนั่วนั่วก็เปลี่ยนเป็นเศร้าหมองลงทันที
หากจะพูดว่าหมาป่าโลหิตก่อนหน้านี้เป็นการจงใจสร้างความยากลำบากให้ลู่เยี่ย
ดังนั้นในตอนนี้ นี่คือการไม่ให้โอกาสลู่เยี่ยผ่านการทดสอบเลยแม้แต่น้อย!
ใครบ้างจะไม่รู้ว่า อีกาหัวขาวแม้จะมีสติปัญญา แต่ปากของมันกลับแน่นมาก เมื่อถูกลงทัณฑ์มันก็จะฆ่าตัวตายในทันที?
การใช้คำหว่านล้อมให้ยอมจำนนก็ใช้ไม่ได้ เพราะอีกาหัวขาวจะไม่หลงกลโดยเด็ดขาด
ปีศาจนกชนิดนี้ เรียกได้ว่าทั้งวิธีรุนแรงและวิธีอ่อนโยนก็ใช้ไม่ได้ผลเลย!
ผู้คนจากจวนที่ว่าการกรมปราบปีศาจที่อยู่ในเหตุการณ์เห็นเช่นนั้นก็เข้าใจในทันทีว่าการทดสอบภายในวันนี้มีปัญหา
แน่นอนว่าเป็นการจงใจเล่นงานลู่เยี่ย!
ลู่เยี่ยลูบคางมองดูอีกาหัวขาวตัวนั้น ในใจคิดว่า ‘ดูเหมือนหลี่ฮั่นซานจะทำเพื่อแก้แค้นให้บุตรชายอย่างหลี่ทั่ว เขาคงจะเสียสติไปแล้ว!’
“ช้าก่อน ข้ามีอะไรจะพูด!”
