แม่นางนั่วนั่วหัวเราะเยาะ แล้วกล่าวอย่างดูแคลนว่า “เป็นการเลื่อนจากองครักษ์ปราบปีศาจขั้นเก้ามาเป็นองครักษ์ปราบปีศาจขั้นหก! เจ้าไม่รู้หรือว่าองครักษ์ปราบปีศาจยังแบ่งเป็นเก้าระดับขั้นด้วยกัน?”
ลู่เยี่ย “……”
ดูเหมือนว่าตนจะคิดมากเกินไปแล้วจริง ๆ
“นอกจากนี้ ตำแหน่งนายกองอาภรณ์สีเขียวยังแบ่งเป็นยศหลักและยศรอง ส่วนผู้บัญชาการอาภรณ์สีเงินก็แบ่งเป็นผู้บัญชาการฝ่ายซ้าย ผู้บัญชาการฝ่ายขวา และผู้บัญชาการใหญ่…”
แม่นางนั่วนั่วฉวยโอกาสนี้ โจมตีลู่เยี่ยด้วยคำพูดอย่างดุเดือด “ข้าขอเตือนเจ้าว่าอย่าได้คิดเกินตัว เจ้าคิดว่าการเลื่อนตำแหน่งในกรมปราบปีศาจนั้นเป็นเรื่องง่ายดายถึงเพียงนั้นเชียวหรือ?”
“แม้แต่ข้าเองก็ต้องใช้เวลาถึงสามปีเต็ม ๆ เพื่อสั่งสมผลงานการต่อสู้มากมาย จึงจะได้สวมอาภรณ์สีเงินนี้ และดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการฝ่ายซ้ายแห่งกรมปราบปีศาจ!”
“ส่วนเจ้านั้น จงทำตัวให้เรียบร้อยและเริ่มต้นจากขั้นต่ำสุดเป็นองครักษ์ปราบปีศาจไปก่อนเถิด!”
หลังจากที่ได้สาดคำพูดใส่หน้าลู่เยี่ยเป็นชุดใหญ่ นั่วนั่วก็รู้สึกโล่งอกขึ้นมาก
