ภายในตระกูลหลี่ ประมุขตระกูลอย่างหลี่หยวนชงเอ่ยสั่งด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม “หากไม่ได้รับอนุญาตจากข้า ห้ามผู้ใดบังอาจเคลื่อนไหวโดยพลการเด็ดขาด!”
ชายวัยกลางคนหนึ่งเอ่ยด้วยความเศร้าและโกรธแค้น “ประมุขตระกูลบุตรชายของข้า หลี่ทั่วจะต้องตายอย่างไร้ค่าเช่นนี้หรือ?”
เขามีนามว่าหลี่ฮั่นซาน เป็นบิดาของหลี่ทั่ว และเป็นหัวหน้าของจวนที่ว่าการกรมปราบปีศาจในเมืองเทียนเหอ และดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการอาภรณ์สีเงิน
หลี่หยวนชงกล่าวเสียงเย็น “เจ้าเป็นเพียงผู้บัญชาการอาภรณ์สีเงิน คิดจะไปต่อสู้กำลังกับแม่ทัพอาภรณ์สีแดงงั้นรึ? ได้ หากเจ้ากล้าไป ข้าจะนับถือว่าเจ้าเป็นชายชาตรีตัวจริง!”
ชายวัยกลางคนพูดไม่ออก รู้สึกอัดอั้นจนไม่สามารถพูดอะไรออกมาได้
ณ ตระกูลฟาง
“งานเลี้ยงใกล้จะเริ่มแล้ว แต่กลับไม่สามารถเข้าร่วมได้ ช่างทรมานเหลือเกิน!”
ประมุขตระกูลฟางหงถูถอนหายใจยาวด้วยความไม่พอใจอย่างมาก “เจ้าลู่เยี่ยสารเลวนั่น ทำไมถึงได้ฟื้นกลับมาอีก มันช่างแปลกประหลาดจริง ๆ!”
หลังจากที่ได้ระบายความไม่พอใจออกมาแล้ว ฟางหงถูก็ตัดสินใจ “ส่งคำสั่งลงไป ให้ถอนกำลังกลับมา และรอดูสถานการณ์ก่อน!”
