บทที่ 13 ต้องเพิ่มค่าตอบแทน
“เขา… เขาพบข้าได้อย่างไร?”
บนชายคา ดวงตาคู่งามของสาวน้อยเบิกกว้างด้วยความไม่อยากเชื่อ
“เคล็ดวิชาเร้นกายไร้ร่องรอยที่ท่านอาจารย์ถ่ายทอดให้ข้า แม้แต่ยอดฝีมือขอบเขตตำหนักวิญญาณทั่วไปก็ไม่อาจค้นพบได้ แล้วเหตุใดเขาถึง…”
“คุณหนูนั่วนั่ว ที่แท้ก็เป็นเจ้านี่เอง”
เสียงที่คุ้นหูดังขึ้นข้างหูของสาวน้อย เสียงนี้เคยปรากฏในความฝันของนางนับครั้งไม่ถ้วนในช่วงสามปีที่ผ่านมา
สาวน้อยพลันสะดุ้ง ขมวดคิ้วงามด้วยความขุ่นเคือง
‘เจ้าสารเลวนี่ ไฉนเลยจึงฟื้นคืนชีพกลับมาได้?’
“ในที่สุดข้าก็รู้แล้วว่าแม่ทัพอาภรณ์สีแดงผู้ที่เดินทางมาถึงสำนักศึกษาเทียนเหอในวันนี้นั้นเป็นใคร”
ลู่เยี่ยรู้สึกสะท้อนใจเล็กน้อย นึกถึงประสบการณ์ช่วงหนึ่งในอดีตเมื่อครั้งอยู่ที่เมืองหลวงต้าเฉียน
สาวน้อยกล่าวอย่างดุดัน “เจ้าสารเลว เจ้าอย่าหวังเลยว่าท่านอาจารย์ของข้าจะช่วยเจ้าให้พ้นจากภัยสังหารในครั้งนี้ไปได้!”
“คุณหนูนั่วนั่วเข้าใจผิดแล้ว”