เขียนด้วยลายมือของนางมาให้ข้า”
ฉินอู๋ซางนั่งอยู่บนเก้าอี้ ยกถ้วยน้ำชาขึ้นมา แล้วเอียงศีรษะดื่มรวดเดียวจนหมด
‘จดหมายจากฉินชิงหลีอย่างนั้นหรือ?’
ลู่เยี่ยรู้สึกแปลกใจอยู่บ้าง แต่กระนั้นก็ไม่แสดงออกทางสีหน้า เขาหยิบจดหมายขึ้นมาเปิดอ่าน อยากจะดูว่าฉินอู๋ซางผู้นี้กำลังวางแผนอันใดอยู่กันแน่!
ในจดหมายเขียนไว้ว่า
‘ท่านพ่อ สถานการณ์ของพี่ลู่เยี่ยลูกได้รับทราบแล้ว ที่ส่งจดหมายถึงท่าน เพียงเพื่อแสดงความตั้งใจของลูกเท่านั้น
ลูกยอมที่จะอยู่เป็นหม้ายทั้งชีวิตเพื่อลู่เยี่ย ถึงตายก็จะไม่แต่งงานใหม่!
หากท่านกล้าบังคับลูก ลูกจะขอปลิดชีพตนเองเสีย
ขออ้อนวอนให้ท่านพ่อโปรดเห็นใจ
ส่วนเรื่องที่ตระกูลและคนทั่วไปจะมองอย่างไรนั้น ลูกหาได้ใส่ใจไม่!
ฉินชิงหลี’
จดหมายฉบับนี้ แม้เนื้อความจะสั้น แต่ทุกอักษรกลับแฝงไปด้วยความเด็ดเดี่ยว
อ่านจบ ลู่เยี่ยก็นิ่งงันอยู่ตรงนั้น นิ้วมือของเขาสั่นเล็กน้อย จิตใจปั่นป่วน
เมื่อเขาตัดสินใจที่จะมาสะสางบัญชี เขาได้เตรียมใจไว้สำหรับสถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุด และได้เขียนหนังสือยกเลิกการหมั้นหมายไว้ตั้งแต่เมื่อคืนเรียบร้อยแล้ว
การทำเช่นนี้ก็เพื่อตัดขาดความสัมพันธ์กับตระกูลฉินอย่างสิ้นเชิง
