บทที่ 2 ใครเห็นด้วย ใครคัดค้าน
“ให้ตายสิ! ศพคืนชีพหรือนี่?”
พานอวิ๋นเฟิงกระโดดโหยงขึ้นมาทันที
ทุกคนต่างตกตะลึงพรึงเพริด สายตาพากันจ้องมองไปยังทิศทางนั้นพร้อมเพรียงกัน
ภายในห้องโถงพิธีศพที่เต็มไปด้วยควันธูปเทียน ม่านผ้าสีขาวสะอาดปลิวไสว ฝาโลงศพที่แตกหักกระจัดกระจายอยู่บนพื้น ชายหนุ่มในอาภรณ์สีดำค่อย ๆ ลุกขึ้นยืนจากโลงศพ
ร่างของเขาสูงโปร่ง ผิวขาวสะอาด ใบหน้าสง่างาม เส้นสันคมชัดขับให้ดุดัน
แสงเทียนบนโต๊ะบูชาสาดลงบนร่างของชายหนุ่ม แสงและเงาที่ทับซ้อนกัน เพิ่มความลึกลับและความเหนือจริงอีกหนึ่งส่วนให้กับเขา
นั่นคือลู่เยี่ยที่สิ้นใจไปในยามเช้าของวันนี้!
“เป็นคุณชายรองนี่ เขากลับมามีชีวิตอีกครั้งรึนี่!”
“นี่ไม่ใช่ความฝันใช่หรือไม่?”
“ข้ารู้อยู่แล้วว่าคุณชายรองมีชีวิตแข็งแกร่ง แม้แต่สวรรค์ก็พรากชีวิตเขาไปไม่ได้!”
ในช่วงเวลานี้ ความโกลาหลเกิดขึ้นทั่วทุกสารทิศ สมาชิกตระกูลลู่ต่างดีใจจนแทบคลั่ง
“พี่หญิง ท่านเห็นหรือไม่ เจ้านั่นฟื้นขึ้นมาจากความตายแล้ว!” พานอวิ๋นเฟิงเบิกตากว้างกล่าว
“ไม่ต้องกังวล ทุกอย่างข้าจัดการอยู่”
