ยะที่มีกายาทองคำระดับสุดยอดขั้นสอง มันยังกระจอกเกินกว่าจะทำให้เขาต้องเสียเวลาปรายตามองด้วยซ้ำ!
ซูอวี่โยนคำขู่ไร้สาระทิ้งลงถังขยะในสมอง แล้วเดินทอดน่องกลับห้องพักตัวเองชิลๆ เอาเวลาที่เหลือไปนั่งสมาธิบำเพ็ญตบะเพิ่มพลังยังจะคุ้มค่ากว่ามานั่งไร้สาระกับพวกปลายแถว
ก็แน่ล่ะ การจะเพิ่มระดับ ‘กายาทองคำไร้มลทิน’ จำเป็นต้องผลาญทั้งเวลาและทรัพยากรมหาศาลราวกับถมมหาสมุทร ต่อให้จะมีระบบสุดโกงอย่าง ‘ช่องสังเคราะห์’ คอยช่วยเหลือ แต่การจะทะลวงระดับแต่ละขั้นก็ยังโหดหินสุดๆอยู่ดี
แกร๊ก...
ทว่าในเสี้ยววินาทีที่ซูอวี่ผลักบานประตูห้องพักเปิดออก รูม่านตาของเขาพลันหดเกร็งวูบ!
ภาพเบื้องหน้าคือเด็กสาวในชุดเดรสสีดำสนิทผู้หนึ่ง! เธอโผล่มานั่งเงียบๆ อยู่กลางห้องพักส่วนตัวของเขาตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่อาจทราบได้!
เมื่อสัมผัสได้ถึงการปรากฏตัวของเจ้าของห้อง เด็กสาวปริศนาค่อยๆ เงยหน้าขึ้น เผยให้เห็นดวงตาดำขลับที่ว่างเปล่าไร้ระลอกคลื่นอารมณ์ใดๆ ก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบทะลุกระดูก...
“นาย… คือซูอวี่งั้นเหรอ?”
