มาจากมณฑลเจียงหนานใช่ไหม? แกไปสั่งการสมาคมผู้ฝึกยุทธ์ฝั่งนั้นที บอกว่าฉันต้องการข้อมูลทั้งหมดของมัน”
ชายวัยกลางคนเผยสีหน้ากระอักกระอ่วนใจขึ้นมาทันที
“ท่านหนานหวังครับ เรื่องนั้น…”
หนานหวังปรายตามองลูกน้องด้วยแววตาเย็นเยียบ “ทำไม? ตัวตนระดับหนานหวังอย่างฉัน ขอดูประวัติไอ้เด็กอมมือขอบเขตกายาทองคำคนเดียว… ทำเป็นมีปัญหาหรือไง?”
ชายวัยกลางคนหัวเราะแห้งแล้ง “ไม่ใช่ว่ามีปัญหาหรอกครับ แต่ข้อมูลของซูอวี่ถูก ‘ท่านราชันกระบี่สวรรค์’ ยึดอำนาจควบคุมไปหมดแล้ว ถ้าเราต้องการประวัติของมัน… จำเป็นต้องได้รับคำอนุญาตจากท่านราชันกระบี่สวรรค์ก่อนครับ”
หนานหวังนิ่งเงียบไปอึดใจหนึ่ง
“ดูเหมือนศิษย์พี่ของมันจะกางปีกปกป้องศิษย์น้องคนนี้ไว้ซะดิบดีเลยนะ แต่ช่างเถอะ ยังไงซะคนที่จ้องจะเด็ดหัวซูอวี่ก็ไม่ใช่ฉันอยู่แล้ว ทางฝั่งตระกูลอวิ๋นว่ายังไงบ้าง?” หนานหวังแค่นเสียงฮึดฮัด ก่อนจะหันไปคาดคั้นลูกน้อง
ชายวัยกลางคนฉีกยิ้มประจบ “คนของตระกูลอวิ๋นแจ้งว่ารับทราบแล้วครับ ป่านนี้น่าจะกำลังวางแผนลงมือกันอยู่”
หนานหวังพยักหน้าอย่างพึงพอใจ “แค่นั้นก็พอ ขอเพียงทุกอย่างดำเนินไปตามกฎเกณฑ์ ต่อให้เป็นถึงราชันพิฆาตมังกร ก็ไม่มีสิทธิ์มาเห่าหอนอะไรได้
