ญาณดิบของพวกนาย ถ้าอยากโกยแต้มสูงๆ ก็ต้องไล่บดขยี้คู่ต่อสู้แบบไม่หยุดหย่อน! หากจับฉลากได้แบบขึ้นลานประลอง คะแนนจะแปรผันตามความเข้มงวดของกรรมการรักษาลาน แต่ถ้าแจ็กพอตแตกได้เข้าไปลุยในมิติเสมือนจริงล่ะก็…”
“ก็ต้องก้มหน้าเล่นตามกฎกติกาของมิตินั้นๆ ซึ่งบอกเลยว่ากฎแต่ละปีมันเอาแต่ใจสุดๆ! ไม่เคยซ้ำหน้า เพราะงั้นฉันเองก็มืดแปดด้านเหมือนกัน!”
เจียงซ่างร่ายยาวข้อควรระวังครบทั้งสามด่านจนน้ำลายแทบเหนียวคอ
“เอาล่ะ ใครมีคำถามอะไรจะซักไซ้ไหม? ถ้าไม่มี… ก็แยกย้ายกันไปพักผ่อนเตรียมตัวซะ!”
เขากวาดตามองลูกศิษย์ เมื่อเห็นว่าทุกคนพยักหน้าเข้าใจทะลุปรุโปร่ง เจียงซ่างก็ได้ออกจากห้องไป
ซูอวี่เห็นดังนั้นก็ลุกขึ้นเตรียมกลับห้องพักเช่นกัน
ทว่า… ทันทีที่เขาก้าวเท้าพ้นประตูห้องประชุม คิ้วของซูอวี่พลันกระตุกขมวดเข้าหากันเล็กน้อย
สัมผัสได้ถึงสายตาคมกริบดุจใบมีดคู่หนึ่งที่กวาดมองมาที่เขาอย่างกำเริบเสิบสาน… เป็นแววตาของนักล่าที่กำลังจ้องมองลูกแกะในกำมือ!
ซูอวี่ตวัดสายตามองสวนกลับไป ทันใดนั้นก็ปะทะเข้ากับร่างชายหนุ่มในชุดคลุมสีขาวบริสุทธิ์ ใบหน้าของมันเย่อหยิ่งจองหองถึงขีดสุด แววตาที่มองตวัดมานั้น ราวกับกำลังเหยียดหยามมองขยะท
