ั้งสองจึงทิ้งตัวนั่งขัดสมาธิลงบนพื้นเพื่อเฝ้ารอ พวกเขาไม่คิดจะขัดขวางการตัดสินใจของซูอวี่
อันที่จริง… ลึกๆ ในใจพวกเขาแอบคาดหวังอย่างบ้าคลั่ง
เผื่อว่า… ไอ้เด็กสัตว์ประหลาดคนนี้จะสร้างปาฏิหาริย์สำเร็จขึ้นมาจริงๆ ล่ะ?
……
ในเวลาเดียวกัน
ณ ดินแดนรกร้างแห่งหนึ่งในภูมิภาคใต้
กลิ่นอายพลังอันน่าสะพรึงกลัวหลายระลอกพวยพุ่งทะลวงชั้นฟ้า! กลิ่นอายมหาศาลแต่ละสาย เพียงแค่มันแผ่ซ่านออกมา ก็มากพอจะบดขยี้ยอดฝีมือที่อยู่ต่ำกว่าขอบเขตเหินเวหาให้แหลกเป็นผุยผงอย่างง่ายดาย!
ต่อให้เป็นยอดฝีมือขอบเขตเหินเวหาตัวเป็นๆ เมื่อต้องเผชิญหน้ากับกลิ่นอายเหล่านี้ พลังรบก็คงถูกสะกดข่มจนเหลือไม่ถึงหนึ่งในสิบ!
เป็นความน่าสะพรึงกลัวระดับหายนะ!
“ฮ่าฮ่าฮ่า! ไอ้เฒ่าสารพัดพิษ ผ่านมาตั้งหลายปี แกก็ยังมีดีแค่นี้เองเรอะ! ไว้พ่อว่างเมื่อไหร่ พ่อจะไปเหยียบเผ่ามารของพวกแกให้ราบเป็นหน้ากลอง จะขอดูหน่อยสิว่าพ่อจะถอนรากถอนโคนพวกขอบเขตราชันได้สักกี่หัว!”
น้ำเสียงโอหังดุดันดังกึกก้องกัมปนาทไปทั่วฟ้าดินรกร้าง
ทันใดนั้น ทะเลหมอกสีดำทมิฬอันเชี่ยวกรากก็ม้วนตัวพวยพุ่งขึ้นมาบังฟ้าบังดิน!
“ราชันพิฆาตมังกร แกแกว่งเท้าหาเสี้ยนนักนะ!”
“หากแกกล้าย่างกรายเข้ามาในเผ่ามารข
