“กายาทองคำอรหันต์?” ซูอวี่เลิกคิ้วมองราชันกระบี่สวรรค์ด้วยความฉงน
ราชันกระบี่สวรรค์หัวเราะเบาๆ “ใช่แล้ว กายาทองคำอรหันต์! มีตำนานเล่าขานกันว่า ในยุคบรรพกาล... ยอดฝีมือเผ่ามนุษย์ที่อยู่ในขอบเขตกายาทองคำ สามารถบีบอัดหล่อหลอมกายาทองคำทะลุขีดจำกัดไปจนถึง ‘ระดับที่สี่’ ได้ ซึ่งนั่นก็คือ… กายาทองคำอรหันต์!”
“และผู้ใดก็ตามที่สัมผัสถึงระดับกายาทองคำอรหันต์ได้… อนาคตของคนผู้นั้น ย่อมการันตีเส้นทางสู่การเป็น ‘ตัวตนระดับเพดานสูงสุด’ อย่างไม่ต้องสงสัย!”
นัยน์ตาของซูอวี่ทอประกายสว่างวาบ “ถ้าอย่างนั้น… ตัวตนระดับเพดานสูงสุดทั้งสามท่านของเผ่ามนุษย์ในยุคปัจจุบัน ก็คือผู้ครอบครองกายาทองคำอรหันต์ใช่ไหมครับ?”
ทว่า สิ่งที่ได้รับกลับผิดคาด…
ราชันกระบี่สวรรค์ส่ายหน้าช้าๆ แววตาฉายความซับซ้อนออกมาจางๆ
“ระดับเพดานสูงสุดที่ฉันหมายถึง… ไม่ใช่เพดานสูงสุดของยุคนี้หรอกนะ”
คล้ายกับนึกบางอย่างขึ้นมาได้ ราชันกระบี่สวรรค์ปรับสีหน้าให้ผ่อนคลายลงแล้วยิ้ม “เอาเถอะ ขอบเขตนั้นยังห่างไกลจากนายเกินไป ตอนนี้ยังไม่จำเป็นต้องหมกมุ่นกับมันหรอก สิ่งที่นายต้องโฟกัสในตอนนี้ คือการหล่อหลอมคุณภาพกายาทองคำให้ดีที่สุด เพื่อเตรียมลุยศึกสอบจำล
