ประตูมิติถล่มหัวเมืองใหญ่ที่เจริญรุ่งเรืองกว่านี้สิ ทำไมต้องเจาะจงมาเปิดที่เมืองชายขอบอย่างเหิงเฉิง? จุดนี้แหละที่ชวนให้ขบคิดจนหัวแทบแตก
“เมืองเหิงเฉิง…”
นิ้วมือของหวังหลงเคาะจังหวะลงบนโต๊ะเบาๆ ขณะจมดิ่งลงสู่ห้วงความคิด
ทันใดนั้น ตาเฒ่าก็เงยหน้าขึ้นขวับ ดึงดูดสายตาของจ้าวชิงและสยงเหิงทันที
“คุณคิดออกแล้วเหรอ?” จ้าวชิงรีบถามหน้าตื่น
หวังหลงปั้นหน้าเคร่งขรึม นัยน์ตาขุ่นมัวทอประกายคมกริบวูบหนึ่ง “พวกนายคิดว่า… เป้าหมายของพวกมัน คือซูอวี่หรือเปล่า?”
“ซูอวี่เนี่ยนะ!?” สมมติฐานของหวังหลงทำเอาทั้งสองเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง
จริงอยู่ที่ซูอวี่นั้นร้ายกาจวิปริตราวกับสัตว์ประหลาด แถมตอนนี้ยังผงาดขึ้นแท่นเป็นอัจฉริยะอันดับหนึ่งแห่งเจียงหนานไปแล้ว แต่ถ้าแค่เพื่อเด็ดหัวเด็กหนุ่มคนเดียว สู้เอาประตูมิติไปเปิดถล่มเมืองหลวง หรือเมืองหมัวตูไม่ดีกว่าหรือ? อัจฉริยะระดับปีศาจที่นั่นยังมีอีกเพียบ!
จ้าวชิงส่ายหน้าหัวเราะ “จะเป็นไปได้ยังไง? อัจฉริยะเขตเราไม่ได้น่ากลัวเท่าพวกสัตว์ประหลาดในเมืองหลวงกับเมืองหมัวตูสักหน่อย ผมยอมรับนะว่าซูอวี่คืออัจฉริยะสุดยอดในรอบหลายสิบปีของเจียงหนาน แต่ถ้าจะบอกว่าพวกหมื่นเผ่าพันธุ์ยอมลงทุน
