คนระดับพวกเขาล่ะจะไปทำส้นตีนอะไรได้!
ทางด้านยอดฝีมือระดับจันทราของเผ่าเทพและเผ่าเซียนบนฟากฟ้า ต่างพากันเหยียดยิ้มเย็นชา
“ก็แค่อัจฉริยะที่ยังไม่โตเต็มวัย… พลิกฝ่ามือเดียวพวกข้าก็บดขยี้มันได้แล้ว!”
พวกมันหัวเราะเยาะ ราวกับจินตนาการภาพซูอวี่ถูกบดขยี้แหลกคามือเผ่ามารระดับจันทราไปล่วงหน้าแล้ว
ณ ใจกลางสมรภูมิรบ... ซูอวี่สัมผัสได้ถึงแรงกดดันมหาศาลดั่งภูเขาขนาดยักษ์ที่หล่นทับลงมา ร่างกายของเขาราวกับถูกตรึงล็อกเอาไว้ด้วยโซ่ตรวนที่มองไม่เห็น กระทั่งจะขยับนิ้วยังยากลำบาก!
และเมื่อเขาเงยหน้าขึ้นมองรูปลักษณ์ของมัจจุราชที่พุ่งเข้ามาอย่างชัดเจน สีหน้าก็พลันถมึงทึงดุดัน!
เผ่ามารระดับจันทรา!
สัญชาตญาณร้องเตือนถึงอันตรายระดับวิกฤตดังก้องในสมอง!
ทว่าซูอวี่หาได้หวาดกลัวไม่ แววตาของเด็กหนุ่มวาวโรจน์ไปด้วยความอำมหิตคลุ้มคลั่ง!
“ไอ้พวกลัทธิมารสวะก็จ้องจะเด็ดหัวฉัน! ขยะเผ่ามารระดับจันทราก็จะมาผสมโรงด้วยอีก! คิดว่าพ่อคนนี้เป็นขนมหวานรังแกกันได้ง่ายๆ นักหรือไงวะ!”
“วันนี้แหละ… ซูอวี่แห่งต้าเซี่ยคนนี้ จะสับไอ้สวะขอบเขตจันทราอย่างแกให้ดูเป็นขวัญตา!”
ซูอวี่แผดเสียงคำรามลั่นด้วยโทสะเดือดพล่าน!
ปราศจากความลังเลใดๆ