อนนี้… ซูอวี่ที่เคยมีฐานการฝึกฝนตามหลังพวกเขากลับกำลังทะลวงขอบเขตกายาทองคำแซงหน้าไปแล้วดื้อๆ! ในฐานะอัจฉริยะอันดับหนึ่งประจำมณฑลเหมือนกัน วินาทีนี้พวกเขากลับถูกทิ้งห่างจนแทบไม่เห็นฝุ่น!
ก็นั่นมันพรสวรรค์ระดับสีแดงนี่หว่า! หยางฉีส่ายหน้ายิ้มๆ ในใจ
ก่อนจะหันขวับเคลื่อนตัวเข้าไปสมทบคุ้มกันซูอวี่อย่างเงียบเชียบ... เขาไม่รังเกียจหรอกที่จะต้องมาทำหน้าที่เป็น ‘ผู้คุ้มกัน’ ให้ไอ้สัตว์ประหลาดนี่ชั่วคราว!
การเคลื่อนไหวของเหล่ายอดฝีมือเผ่ามนุษย์ ไม่อาจรอดพ้นสายตาของพวกหมื่นเผ่าพันธุ์ไปได้ พวกมันเริ่มสังเกตเห็นเป้าหมายสำคัญ… อัจฉริยะเผ่ามนุษย์ที่กล้าทะลวงระดับกลางดงศัตรู!
นัยน์ตาของยอดฝีมือกายาทองคำเผ่ามารหลายตนทอประกายอำมหิตวาบ ก่อนจะพุ่งทะยานแหวกอากาศเข้าไปหาเป้าหมายทันที! อัจฉริยะมนุษย์ที่อาจหาญทะลวงระดับด้วยอายุแค่นี้ ในสถานที่แบบนี้… คือตัวอันตรายระดับภัยพิบัติที่พวกมันปล่อยไว้ไม่ได้เด็ดขาด! ต้องสับกะโหลกมันให้แหลกคาที่นี่เดี๋ยวนี้!
กระทั่งยอดฝีมือระดับ ‘ขอบเขตเหินเวหา’ ของพวกมันบางตน ยังต้องปรายตาลงมามองด้วยจิตสังหารอันเย็นเยียบ!
แต่ทว่า… คิดหรือว่าเผ่ามนุษย์แห่งต้าเซี่ยจะไร้ซึ่งยอดฝีมือเหินเวหา?
