แตกกระจายเป็นเศษเหล็กคามือ!
พังแล้ว!
ต้องเข้าใจก่อนว่านี่คืออุปกรณ์วิญญาณระดับสองเชียวนะ! อาวุธหั่นกระดูกที่คมกริบพอจะฝากแผลไว้บนร่างขอบเขตกายาทองคำได้สบายๆ ทว่าตอนนี้… มันกลับแหลกละเอียดไม่เหลือชิ้นดี!
ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าการไล่ล่าสังหารเมื่อครู่ ซูอวี่ใช้งานมันฟาดฟันศัตรูไปอย่างบ้าคลั่งหนักหน่วงขนาดไหน ในตอนนี้จิตใจของเขาด้านชาไปหมดแล้ว!
ภายในร่าง พลังปราณอัดแน่นมหาศาลทะลักทลายราวกับเขื่อนแตก มันพุ่งทะลวงซัดสาดกระแทกไปทั่วทุกเส้นชีพจร!
ชั่วอึดใจเดียว… เมล็ดพันธุ์ปราณเม็ดที่แปด ก็ควบแน่นก่อรูปร่างขึ้นในจุดตันเถียนสำเร็จ!
แปดเม็ด!
กระนั้น เมล็ดพันธุ์ปราณเม็ดที่แปดก็ยังคงขยายขนาดขึ้นอย่างต่อเนื่อง พายุปราณในร่างไม่มีทีท่าว่าจะสงบลงเลยแม้แต่น้อย!
ตลอดทางที่บุกตะลุย ซูอวี่ยัดแก่นพลังหมื่นเผ่าพันธุ์ลงท้องไปกี่สิบกี่ร้อยเม็ด เขาก็จำไม่ได้แล้ว กระทั่งตอนนี้ ในปากก็ยังมีแก่นพลังอีกสองสามเม็ดที่เคี้ยวไม่หมดคาอยู่เลย!
ทว่าความปีติยินดีจากการทะลวงระดับ กลับไม่สามารถแทรกซึมเข้าสู่จิตใจของซูอวี่ได้เลยแม้แต่นิดเดียว!
วินาทีนี้ ในสมองเขามีเพียงคำสั่งเดียว
เข่นฆ่า!
สับพวกมันให้แหลก!
ซูอวี่โยนด้าม