ื่อนเอาไหมล่ะ!”
“ใครกัน!”
สีหน้าของปรมาจารย์ลัทธิมารแปรเปลี่ยน มันหันขวับมองตามเสียงอย่างฉับพลัน
ภาพที่สะท้อนในรูม่านตา คือร่างแกร่งกร้าวสองสายที่ยืนตระหง่านเหยียบเมฆาอย่างองอาจ สายตาสะกดข่มจ้องเขม็งลงมาที่ปรมาจารย์ลัทธิมารเบื้องล่าง
หนึ่งในนั้นแสยะยิ้มเย็นเยียบ แผ่จิตสังหารคลุมฟ้าดิน...
“ปู่ของแกหละมั้ง ไอ้เวร!!”