่ก็แค่ตายไม่ใช่หรือไง! ต่อให้พวกเราตาย องค์เทพสวรรค์ผู้ยิ่งใหญ่ก็ทรงชุบชีวิตพวกเราขึ้นมาได้อยู่ดี จะกลัวหาสวรรค์วิมานอะไร!”
“ถ้าให้ข้าเสนอ บุกทะลวงค่ายอัจฉริยะมันซึ่งๆ หน้าไปเลย! ให้ลูกพี่รับมือถ่วงเวลาไอ้แก่หวังหลง ส่วนพวกเราที่เหลือก็ไปเชือดพวกเจียงซ่างกับบรรดาครูฝึก ที่เหลือก็แค่พวกสวะขอบเขตหลอมภายในกระจอกๆ ไม่กี่ตัว!” สาวกผู้บ้าคลั่งเสนอไอเดียอย่างเลือดเย็น
ทว่า คำพูดเหล่านั้นกลับเรียกเสียงแค่นหัวเราะหยันจากหลายคนในห้อง
“สมองทึบ! เจ้ารู้หรือไงว่าค่ายอัจฉริยะตั้งอยู่ซอกไหน? ต่อให้รู้ เจ้ามั่นใจงั้นเรอะว่าไพ่ตายของค่ายอัจฉริยะจะมีแค่นั้น? ยิ่งไอ้เด็กซูอวี่มีของวิเศษสังหารปรมาจารย์ เจ้าคิดว่าตัวเองหนังเหนียวพอจะรับมือมันได้งั้นสิ?”
ชั่วพริบตาเดียว บรรยากาศในห้องก็ปะทุเป็นเสียงถกเถียงดุเดือด
หัวหน้าชุดดำขมวดคิ้วฉับ ก่อนจะตวาดกร้าวเสียงดังก้อง
“หุบปาก!”
สิ้นคำตวาด ทั่วทั้งห้องก็กลับมาเงียบกริบเป็นป่าช้าในพริบตา
เมื่อควบคุมสถานการณ์ได้ หัวหน้าชุดดำจึงเอ่ยแผนการด้วยน้ำเสียงเหี้ยมเกรียม
“ในเมื่อฆ่ามันในค่ายอัจฉริยะไม่ได้… ก็ล่อมันออกมาลงนรกซะ!”
ทันใดนั้น ดวงตาทั้งเก้าคู่ต่างเบิกกว้างจ้องมองไปที่เขาเป
