ย ท้ายที่สุดแล้วมรดกปรมาจารย์ถึงจะเป็นของจริงก็เถอะ… แต่ก็ช่วยไม่ได้นี่นา คุณปู่ดันรักและตามใจคุณอาอวิ๋นซิ่วมากเกินไป คำสั่งของเธอ ฉันเลยไม่มีทางเลือกนอกจากต้องรับบัญชามาปลิดหัวแกน่ะสิ!”
อวิ๋นฉี่บิดคอไปมาอีกครั้ง เสียงกระดูกลั่นดังกรอบแกรบชวนขนลุก
“เพราะฉะนั้น… แกก็จงยืนเซ่อๆ แล้วรับความตายไปซะดีๆ!”
น้ำเสียงของอวิ๋นฉี่เยือกเย็นลงจนถึงจุดเยือกแข็ง
พริบตาต่อมา ร่างของอวิ๋นฉี่ก็พุ่งทะยานออกไปดุจลูกศรทะลวงเกราะ! ความเร็วของมันอยู่ในระดับที่ต่อให้มองผ่านตาของซูอวี่ ก็ยังถือว่าปราดเปรียวอย่างเหลือเชื่อ!
เพียงชั่วอึดใจ มันก็พุ่งเข้ามาประชิดตัวซูอวี่ได้สำเร็จ!
อวิ๋นฉี่ซัดหมัดออกไปอย่างโหดเหี้ยม ใบหน้าเต็มไปด้วยจิตสังหารอำมหิต!
“วิชายุทธ์ ฝ่ามืออัคคีผลาญฟ้า!”
พรึ่บ พรึ่บ พรึ่บ!!!
เปลวเพลิงอันร้อนระอุไร้ที่สิ้นสุดปะทุขึ้นบนฝ่ามือของอวิ๋นฉี่ แปรสภาพเป็นอสรพิษอัคคีนับไม่ถ้วน พุ่งเข้ากลืนกินร่างของซูอวี่ในชั่วพริบตา!
บึ้ม! บึ้ม! บึ้ม!!!
ท่ามกลางทะเลเพลิงที่ลุกโชน เสียงระเบิดดังกึกก้องกัมปนาทอย่างต่อเนื่องไม่ขาดสาย!
อวิ๋นฉี่ยืนกอดอกมองผลงานของตัวเองอย่างสบายอารมณ์ รอยยิ้มเย้ยหยันผุดขึ้นบนใบหน้า
ทว่า… ในวินาทีต่อมา
