ห้หลี่เสียนจงลงมือซะให้สิ้นเรื่อง ถึงตอนนั้นเขาจะได้ไม่ต้องเปลืองแรงจัดการเอง
ส่วนหวังหลินคงจะไม่สนใจอะไร กับเรื่องไร้สาระตรงหน้า ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับตัวเองสักนิด ใครไม่รู้มาเห็นเข้า คงนึกว่าหมอนี่ไม่ใช่คนของมณฑลเจียงหนานด้วยซ้ำ
เมื่อเผชิญหน้ากับคำข่มขู่ ซูอวี่กลับหลุดขำพรืดออกมา
“ฉันย่อมไม่รู้อยู่แล้วว่ากำลังคุยกับใคร… ก็แค่เดรัจฉานตัวหนึ่ง ฉันจะไปจำให้รกสมองทำไมกัน?”
สิ้นประโยค หลี่เสียนจงก็ระเบิดโทสะออกมาดุจภูเขาไฟปะทุ!
“ไอ้ซูอวี่! แกคิดว่าแค่บังเอิญทำลายสถิติของโหวทวนศักดิ์สิทธิ์ได้ แล้วจะมาทำตัวกร่างข้ามหัวพวกฉันงั้นเหรอ!?”
“วันนี้ พ่อจะเปิดหูเปิดตาให้แกได้เห็น ว่าอะไรคืออัจฉริยะที่แท้จริง!”
“คุกเข่าลงไปซะไอ้สวะ!”
หลี่เสียนจงแผดเสียงคำรามลั่น พลังวิญญาณมหาศาลทะลักล้นออกจากฝ่ามือทั้งสองข้างในชั่วพริบตา อัดแน่นไปด้วยกลิ่นอายทำลายล้างที่น่าสะพรึงกลัว!
บริเวณจุดตันเถียนของมัน ปรากฏจุดแสงหกเม็ดสว่างวาบขึ้นมาอย่างเลือนราง!
ตู้เนี่ยนกวนขมวดคิ้วมุ่นเมื่อเห็นอีกฝ่ายลงมือ ท้ายที่สุดทุกคนก็มาจากมณฑลเจียงหนานเหมือนกัน เวลาหน้าสิ่วหน้าขวานเช่นนี้ควรจะร่วมมือกัน ทว่าดันมาแตกคอกันเองเสียได้ นี่ตั้
