็นเท่าตัว! ต่อให้หยางฉีจะเป็นถึงยอดฝีมือระดับท็อปที่กระตุ้นเมล็ดพันธุ์พลังวิญญาณได้ถึงแปดเม็ด เขาก็ยังแทบทนแบกรับความทรมานนั้นเอาไว้ไม่ไหว
แต่ไอ้สัตว์ประหลาดซูอวี่ล่ะ… มันเพิ่งจะก้าวขาเข้าสู่ขอบเขตหลอมภายในหมาดๆ ไม่ใช่หรือไง! แต่กลับนั่งนิ่งเป็นรูปปั้น ไม่เคลื่อนไหวอยู่ในนั้นได้นานขนาดนี้… นี่มันเกินขอบเขตของมนุษย์ธรรมดาสามัญไปแล้ว!
“สมแล้วที่เป็นอัจฉริยะพรสวรรค์สีแดง… ร้ายกาจดุจปีศาจจริงๆ!”
เมื่อถูกตบหน้าด้วยความจริงข้อนี้ หยางฉีก็ทำได้เพียงทอดถอนใจยาว แววตาที่จ้องมองแผ่นหลังของซูอวี่เต็มไปด้วยความรู้สึกซับซ้อนยากจะอธิบาย
พูดตามตรง หยางฉีไม่เคยมีความรู้สึกดีๆ ให้กับพวกขยะจากมณฑลเจียงหนานเลยสักนิด โดยเฉพาะไอ้จองหองอย่างหวังหลิน ตั้งแต่ต้นจนจบ เขาเชื่อมาตลอดว่ามณฑลเจียงหนานมันก็แค่บ่อกบที่ไม่มีอัจฉริยะที่แท้จริงอยู่เลยแม้แต่คนเดียว
แต่เมื่อได้มาเจอกับความผิดปกติเกินกว่าจะจินตนาการออกของซูอวี่ตลอดการทดสอบทั้งสามด่านที่ผ่านมา… หยางฉีเริ่มยอมรับและศิโรราบให้กับชายหนุ่มคนนี้จากก้นบึ้งของหัวใจแล้ว
อู่เจี้ยฝืนยิ้มขื่น แววตาฉายความสมเพชตัวเอง “ใครจะไปคิดล่ะว่า… ตัวตนที่น่าเกรงขามที่สุดของมณฑลเจียงหนาน
