าสู่ป่าหินจนกระทั่งเดินออกมา เวลาผ่านไปไม่ถึงสองชั่วโมงด้วยซ้ำ! แต่ซูอวี่กลับดูดซับโอสถปริมาณมหาศาล และทะลวงจากขั้นปลายสู่ขั้นสมบูรณ์ได้สำเร็จ! ความเร็วระดับนี้ ต่อให้เป็นพวกเขาเองก็ยังอดตกตะลึงไม่ได้
“เหอะ! ทะลวงระดับได้แล้วมันจะยังไงวะ? ขอบเขตหลอมโลหิตสวะๆ ท้ายที่สุดก็มีปัญญาเป็นได้แค่ตัวรั้งท้ายเท่านั้นแหละ!” ซ่งอวิ๋นแค่นเสียงเย้ยหยันด้วยความหมั่นไส้สุดขีด
นับตั้งแต่ประมือกันคราวก่อนแล้วพลาดท่าตกเป็นรอง มันก็เก็บความแค้นฝังใจมาตลอด ตอนนี้พอเห็นซูอวี่ได้หน้า มันจึงไม่ลังเลที่จะสาดคำถากถางเหยียบย่ำทันที
“มา! ขอพ่อดูเป็นบุญตาหน่อยซิ ว่าไอ้คนที่เขาอวยนักอวยหนาว่าเหนือกว่าท่านโหวหอกศักดิ์สิทธิ์น่ะ มันจะได้คะแนนสักแค่ไหนกันเชียว! ฮ่าฮ่าฮ่า!!”
ซ่งอวิ๋นระเบิดเสียงหัวเราะลั่น ทำเอาพรรคพวกรอบข้างระเบิดเสียงหัวเราะเยาะตามกันเป็นพรวน ออกมาได้แล้วมันจะยังไง? ขอบเขตหลอมโลหิตกระจอกๆ จะมีปัญญาทำผลงานอะไรได้!
ซ่งอวิ๋นหันขวับไปมองศิลาจารึก ทว่า… วินาทีที่สายตาปะทะเข้ากับผลคะแนนบรรทัดใหม่ รูม่านตาของมันก็หดเกร็งเบิกกว้างอย่างฉับพลัน!
ร่างของมันแข็งทื่อราวกับถูกสาป ตะลึงงันอ้าปากค้าง ยืนใบ้แดกพูดไม่ออกแม้แต่ครึ่งคำ
