ษณ์ของอุปกรณ์วิญญาณระดับหนึ่งก็ดูดาดๆ ไม่ต่างจากอาวุธเหล็กธรรมดา
ด้วยเหตุนี้ จึงไม่มีหน้าไหนดูออกเลยว่า มีดวายุคลั่งในมือซูอวี่…แท้จริงแล้วก็คืออุปกรณ์วิญญาณ!
สีหน้าสือหยวนดำทะมึนลงทันตา มันแผดเสียงคำรามลั่นดุจสัตว์ป่า
“อุปกรณ์วิญญาณบ้าบออะไรของแก! คอยดูเถอะ พ่อจะทุบเศษเหล็กเก๊นั่นให้แหลกคาตีน!”
มันไม่อยากจะเชื่อและไม่มีทางยอมรับ! กว่าจะได้อุปกรณ์วิญญาณชิ้นนี้มาครอบครอง มันต้องเสียสละหยาดเหงื่อแรงกายให้ตระกูลไปมากขนาดไหน!
แล้วไอ้เด็กจบใหม่กระจอกๆ โง่ๆ คนหนึ่ง…จะมีปัญญาครอบครองอุปกรณ์วิญญาณได้ยังไง!?
ความอิจฉาริษยาและโทสะเพลิงสุมอกสือหยวนจนแทบคลั่ง!
วินาทีนั้น สือหยวนระเบิดพลังพุ่งทะยาน กระบองหนามยักษ์แหวกอากาศฟาดกบาลซูอวี่ด้วยความเหี้ยมโหดถึงขีดสุด!
ส่วนซูอวี่…ทำเพียงแค่ตวัดมีดวายุคลั่งขึ้นปัดป้องอย่างไม่ยี่หระ!
เปรี้ยงงง!!!
เสียงโลหะปะทะกันดังกึกก้องกังวานดุจฟ้าผ่า สะเทือนแก้วหูผู้ชมจนแทบฉีกขาด!
“เป็นไงวะ! มีดเศษเหล็กของซูอวี่แหลกเป็นชิ้นๆ ไปแล้วใช่ไหม!”
พวกเขายังคงปักใจเชื่อว่า ซูอวี่ไม่มีปัญญาครอบครองอุปกรณ์วิญญาณของจริง
เพราะแม้แต่ในค่ายอัจฉริยะแห่งนี้ คนระดับครูฝึกยังต้องไปถึง ‘ขั้นกายาทอง