มือสั่นสะท้านส่งเสียงกรีดร้องเสียดแก้วหูราวกับกระหายเลือด และในวินาทีถัดมา… ร่างของซูอวี่ก็เลือนราง! เขาหายวับไปจากจุดเดิมอย่างไร้ร่องรอยราวกับภูตผีปีศาจ ทิ้งไว้เพียงเงาตกค้างในเสี้ยววินาที!
ตูมมม!!!
อสรพิษเพลิงและพลองเหล็กกระแทกอัดลงบนพื้นลานประลองอย่างจัง อานุภาพระดับนี้ส่งผลให้สังเวียนหินผายุบตัวเป็นหลุมอุกกาบาตขนาดมหึมา!
ทว่า… ภายในหลุมลึกแห่งนั้น กลับว่างเปล่า! ไร้ซึ่งเงาของซูอวี่โดยสิ้นเชิง!
สีหน้าเหี้ยมเกรียมของสือเจียนพลันบิดเบี้ยว ลางสังหรณ์แห่งความตายอันเย็นเยียบแผ่ซ่านเกาะกุมขั้วหัวใจ ความรู้สึกเสียวสันหลังวาบแบบนี้… มันเคยสัมผัสได้ก็ตอนที่ถูกยอดฝีมือขอบเขตหลอมภายในของลัทธิเทพสวรรค์ไล่ล่าปางตายเมื่อคราวก่อนเท่านั้น!
มันไม่เข้าใจเลยจริงๆ ว่าไอ้เด็กเมื่อวานซืนอย่างซูอวี่ จะงัดเอาความเร็วกระชากวิญญาณและแรงกดดันระดับนี้มาจากไหน!
แต่ในเสี้ยววินาทีแห่งความเป็นความตายนั้นเอง… เสียงกระซิบเย็นเยียบของซูอวี่ก็เป่ารดข้างใบหูของมันดุจยมทูตทวงวิญญาณ
“วิชาดาบแยกนภา… กระบวนท่าที่หนึ่ง แยกนภา!”
วินาทีที่เสียงกระซิบมรณะดังขึ้น สมองของสือเจียนก็ขาวโพลนไปชั่วขณะ ภาพเบื้องหน้าคือความว่างเปล่า… แต่ด้านหลังขอ