“แล้วทำไมฉันจะไม่กล้าล่ะวะ?”
ซูอวี่จ้องสือเจียนด้วยสายตาราบเรียบไร้ระลอกคลื่น
หากเป็นก่อนหน้านี้… ตอนที่ยังไม่ดรอปไอเทมระดับแรร์อย่าง ‘เกราะไหมทองคำ’ ซูอวี่อาจจะยังนึกหวั่นเกรงสือเจียนอยู่บ้าง ทว่าตอนนี้มันคนละเรื่อง!
เมื่อมีเกราะไหมทองคำพิทักษ์กาย หากอีกฝ่ายไม่มีพลังรบระดับขอบเขตหลอมภายใน ก็อย่าหวังว่าจะฝากรอยขีดข่วนบนร่างเขาได้เลยแม้แต่รอยเดียว!
สือเจียนหรี่ตาแคบลงอย่างอันตราย มันไม่เข้าใจเลยจริงๆ ว่าไอ้ขยะตรงหน้าไปขุดเอาความมั่นใจมาจากขุมไหน ถึงได้กล้ามาพ่นน้ำลายอวดดีกับคนอย่างมัน มันฟันธงในใจทันทีว่านี่คือความโอหังไม่เจียมกะลาหัวของซูอวี่ล้วนๆ
มุมปากของสือเจียนแสยะกว้างขึ้น มันหัวเราะร่าอย่างเหี้ยมเกรียม “ในเมื่อรนหาที่ตาย… งั้นก็ไม่ต้องเลือกวันให้เสียเวลา เจอกันที่ลานประลองเดี๋ยวนี้เลยเป็นไง?!”
ซูอวี่ยิ้มบางๆ พลางผายมือออก “เชิญนำไปสิ!”
สือเจียนตวัดสายตาดุดันอำมหิตใส่ชายหนุ่ม ก่อนจะสะบัดหน้าเดินนำไปยังทิศทางของลานประลองด้วยท่วงท่าเชื่องช้าทว่ากดดัน ซูอวี่เองก็ล้วงกระเป๋าก้าวเท้าตามไปติดๆ
ทันทีที่เห็นฉากนั้น ฝูงชนโดยรอบก็ระเบิดเสียงฮือฮาดังกระหึ่มประหนึ่งหม้อน้ำเดือด
“ซี๊ดดด! เชี่ยเอ
