คำพูดของเจียงซ่างทำเอาซูอวี่ชะงักงันไปชั่วขณะ
เขามองอีกฝ่ายด้วยสายตางุนงง ภายใต้บารมีอันน่าเกรงขามของปู่หวังซี เขาคิดไม่ออกจริงๆ ว่าจะมีวิธีไหนพลิกสถานการณ์ไปแตะต้องตัวหวังซีได้
พูดกันตามตรง จะให้ปล่อยหวังซีไปง่ายๆ น่ะเหรอ... ฝันไปเถอะ!
ซูอวี่ไม่ใช่พ่อพระโลกสวยที่ยอมโดนรังแกฟรี ตรงกันข้าม เขาคือประเภทมีแค้นต้องชำระ!
ถ้านายให้เกียรติฉัน ฉันก็ให้เกียรตินาย แต่ถ้ากล้าล้ำเส้น… ฉันจะเหยียบหัวแล้วบดขยี้แกให้จมดิน!
ดังนั้น พอได้ยินคำใบ้ของเจียงซ่าง หัวใจของซูอวี่ก็อดไม่ได้ที่จะลิงโลด
เจียงซ่างเผยรอยยิ้มลึกล้ำมีเลศนัย “พรุ่งนี้นายลองไปที่สมาคมนักสู้ดูสิ แล้วจะรู้เอง!”
“สมาคมนักสู้?”
ซูอวี่นิ่งอึ้งไปเล็กน้อย ก่อนจะฉุกคิดขึ้นได้ หวังหลงเคยบอกไว้ว่าหลังจากเข้าค่ายยอดอัจฉริยะแล้ว อีกไม่กี่วันให้ไปหาเขาที่นั่น! แววตาของเขาพลันสว่างวาบ
หรือว่า… เจียงซ่างหมายถึงให้ฉันไปขอความช่วยเหลือจากคนที่กำลังจะรับฉันเป็นศิษย์?
แต่ว่า… ปู่ของหวังซีเป็นถึงยอดฝีมือระดับปรมาจารย์เชียวนะ! ว่าที่อาจารย์คนนั้นของฉันจะเอาอยู่เหรอ? ชายหนุ่มลอบกังวลในใจ
เจียงซ่างยิ้มบาง ก้าวเข้ามาตบไหล่ซูอวี่เบาๆ “เอาเถอะ รอนายไปถึงที่นั่นพรุ่งน
