นย์กลาง แม้กระทั่งเสาหินที่ก่อนหน้านี้ฟันแทงไม่เข้า มาคราวนี้กลับถึงขั้นสั่นสะเทือน!
ชั่วอึดใจ ประกายสีเลือดในแววตาก็ค่อยๆ จางหายไป แทนที่ด้วยความกระจ่างใสล้ำลึกอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน
“ฟู่!”
ซูอวี่พ่นลมหายใจขุ่นมัวทิ้ง ร่างกายเบาสบายปลอดโปร่งถึงขีดสุด
“สมกับเป็นแท่นบูชาที่ลัทธิเทพสวรรค์ใช้หลอมโอสถโลหิต! ขนาดดูดซับพลังงานมาแค่ส่วนเดียว ยังดันปราณโลหิตฉันให้พุ่งทะลวงแตะระดับห้าสิบแต้มได้เลย!” แววตาซูอวี่ทอประกายเจิดจ้าหาใดเปรียบ
ต้องเข้าใจด้วยว่า พลังงานที่ซูอวี่ดูดซับมานั้นยังไม่ถึงหนึ่งในสิบของขุมพลังจากเสาหินทั้งสี่ต้นด้วยซ้ำ! พลังงานส่วนใหญ่ระเหยสูญสลายไปในอากาศดื้อๆ
แต่ถึงกระนั้น มันก็ยังอัดฉีดปราณโลหิตให้เขาได้ถึงสิบกว่าแต้ม หากเทียบกับโอสถผสานโลหิตระดับสองแล้ว ประสิทธิภาพของมันยังเหนือชั้นกว่าหลายขุม!
คิดได้ดังนั้น แววตาชายหนุ่มก็สาดประกายจิตสังหารเฉียบขาด
“ไอ้สวะลัทธิเทพสวรรค์ระยำ สมควรโดนสับเป็นหมื่นชิ้น! ถึงกับกล้าเอาเลือดเนื้อชาวบ้านตาดำๆ ทั้งหมู่บ้านมาสังเวยหลอมโอสถโลหิตงั้นรึ!”
ซูอวี่ยันตัวลุกขึ้นยืน ทอดสายตามองบ่อเลือดที่กำลังเดือดพล่านบนแท่นบูชา เขาค้อมศีรษะลงคารวะอย่างหนักแน่น
“ทุ