้เวลาเพียงชั่วลัดนิ้วมือก็พุ่งมาถึง!
และเมื่อทอดสายตาเห็นภาพตรงหน้า รูม่านตาของสองครูฝึกก็หดเกร็งอย่างรุนแรง!
“บัดซบเอ๊ย! แท่นบูชากลืนโลหิตโผล่มาอยู่ที่นี่ได้ยังไงวะ!”
เฉินเจ๋ออุทานเสียงหลง ทว่าวินาทีต่อมาเมื่อเขาเหลือบไปเห็นเงาร่างคุ้นตายืนตระหง่านอยู่บนแท่นบูชา ประกายแห่งความหวังก็ระเบิดวาบในดวงตาทันที!
“ซูอวี่!”
คนที่ยืนผงาดอยู่กลางแท่นบูชานรกนั่น จะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากซูอวี่!
ยามนี้ซูอวี่เพิ่งจะสับเสาหินต้นที่สองแหลกเป็นผุยผง แม้จะทะลวงเหยียบหลอมโลหิตขั้นกลางแล้ว แต่เสาหินเวรนี่ก็ถึกทนเกินเบอร์ ต่อให้อัดพลังเจตนารมณ์ผสานใบมีดวายุคลั่ง เขาก็ยังต้องงัดแรงฮึดเฮือกสุดท้ายมาใช้ถึงจะพังมันลงได้
จังหวะที่เสาหินพังทลาย เสียงตะโกนคุ้นหูก็ดังแว่วมา ซูอวี่หันขวับ
สิ่งที่เห็นคือไป๋จ่านและเฉินเจ๋อกำลังหิ้วปีกหวังเจี๋ยทะยานเข้ามาในกรอบสายตา ชายหนุ่มทอประกายดีใจวูบหนึ่ง อ้าปากเตรียมจะร้องทัก ทว่ากลับมีเสียงแหลมปรี๊ดอุทานแทรกขึ้นมาด้วยความช็อกสุดขีดเสียก่อน!
“ซูอวี่! ก... แกยังไม่ตายอีกเหรอวะ!!”
สองครูฝึกและหนึ่งนักเรียนขมวดคิ้วกึก ตวัดสายตาขวับไปมองต้นเสียงพร้อมกัน
ภาพที่เห็นคือหวังเจี๋ยกำลังเบิก
